Konstantin von Neurath

Z Wikipedii

Konstantin von Neurath
Data urodzenia	2 lutego 1873
Data śmierci	14 kwietnia 1956
Minister Spraw Zagranicznych III Rzeszy
Okres urzędowania	od 1932 do 1938
Przynależność polityczna	bezpartyjny, od 1937NSDAP
Poprzednik	Heinrich Brüning
Następca	Joachim von Ribbentrop

Konstantin baron von Neurath (2 lutego 1873 - 14 kwietnia 1956), był niemieckim dyplomatą, ministrem spraw zagranicznych Niemiec w latach 1932-38 i protektorem Czech i Moraw w latach 1939-41. Neurath pozostał tytularnym protektorem do roku 1943.

Spis treści 1 Młodość 2 Życie polityczne 3 Proces i więzienie 4 Źródła:

[edytuj] Młodość

Neurath urodził się w Vaihingen an der Enz, w Królestwie Wirtembergii, jako syn nieznacznego szwabskiego szlachcica. Studiował prawo w Tübingen i w Berlinie. Po ukończeniu edukacji w roku 1892 zatrudnił się w lokalnej kancelarii adwokackiej w swoim rodzinnym mieście. W roku 1901 przystąpił do służby cywilnej i pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w Berlinie. W roku 1903 został skierowany do ambasady w Londynie w charakterze wicekonsula i począwszy od roku 1909 pełnił funkcję wysłannika (Legationsrat) w ambasadzie. W roku 1914 został przeniesiony do ambasady w Konstantynopolu.

30 maja 1901 roku poślubił w Stuttgarcie Marię Augustę Moser von Filseck. Małżeństwo Neurathów miało dwoje dzieci: syna Konstantina oraz córkę Winfried. Podczas I wojny światowej von Neurath był oficerem w pułku piechoty do roku 1916, gdy odniósł poważne rany. W grudniu 1914 roku został odznaczony Żelaznym Krzyżem. Powrócił wtedy do służby dyplomatycznej w Imperium Ottomańskim. Do końca wojny kierował rządem wirtemberskim.

[edytuj] Życie polityczne

W roku 1919 Neurath powrócił do kariery w dyplomacji. Został oddelegowany do ambasady w Kopenhadze jako minister ds. Danii. W latach 1921-30 był ambasadorem w Rzymie, nie zrobił jednak na nim wrażenia włoski faszyzm. Paul von Hindenburg rozważał przydzielenie mu urzędu w świeżo sformowanym rządzie w roku 1929. W roku 1930 został szefem ambasady niemieckiej w Londynie. W czerwcu roku 1932 Neurath został ściągnięty do Niemiec i uczyniony ministrem spraw zagranicznych w rządzie Franza von Papena. Utrzymał to stanowisko za kadencji Kurta von Schleichera a następnie Adolfa Hitlera. W początkowym okresie rządów Hitlera Neurath z respektem odnosił się do jego polityki zagranicznej nastawionej na ekspansję Niemiec.

Von Neurath był zaangażowany w wycofanie się Niemiec z Ligi Narodów w roku 1933, w negocjacje dotyczące Anglo-Niemieckiego Porozumienia dot. Floty Wojennej (1935) i ponowną okupację Nadrenii. Neurath wstąpił do NSDAP w roku 1937, a we wrześniu tego samego roku otrzymał stopień Obergruppenführera w SS.

4 lutego 1938 roku został wydalony z Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Uważał, że rola jego urzędu była zmarginalizowana i nie przystawała do agresywnych planów wojennych Hitlera, które w szczegółach zostały skumulowane w Memorandum Hossbacha z 5 listopada 1937 roku. Neuratha zastąpił na urzędzie Joachim von Ribbentrop, jednak on sam pozostał w rządzie jako minister bez teki.

W marcu 1939 roku Neurath otrzymał stanowisko protektora (Reichsprotektor) Czech i Moraw. Służył jako osobisty przedstawiciel Hitlera w Protektoracie. Wprowadził niemieckie prawo kontrolujące prasę oraz zakazał działalności partii politycznych i związków zawodowych. Wprowadził także ostre rygory wobec studentów protestujących w październiku i listopadzie 1939 roku. Niezależnie od tego jak bardzo drakońskie były ustawy wprowadzone przez Neuratha, Hitler uważał, że jego rządy w Protektoracie były zbyt łagodne. Dlatego we wrześniu 1941 roku odciążył go z częśći obowiązków, powierzając je Reinhardowi Heydrichowi. Neurath próbował zrezygnować w roku 1941, ale jego wniosek nie został zaakceptowany aż do sierpnia 1943 roku.

[edytuj] Proces i więzienie

Proces Neuratha miał miejsce w Norymberdze w roku 1946. Jego obrońcą był Otto von Ludinghausen. Alianci oskarżyli go o spiskowanie w celu popełnienia zbrodni przeciwko pokojowi, planowanie i inicjowanie agresji wojennej, zbrodnie wojenne oraz zbrodnie przeciwko ludzkości. Został uznany za winnego wszystkich czterech zarzutów i skazany na piętnaście lat więzienia. Do roku 1953 był zamknięty w więzieniu jako przestępca wojenny, później zwolniono go ze względu na zły stan zdrowia (cierpiał na ataki serca). Zmarł w Enzweihingen.

[edytuj] Źródła:

• Craig, Gordon "The German Foreign Office from Neurath to Ribbentrop" pages 406-436 from The Diplomats 1919-39 edited by
• Gordon A. Craig and [Felix Gilbert], Princeton: Princeton University Press, 1953.
• Heineman, John Louis Hitler’s First Foreign Minister : Konstantin Freiherr von Neurath, Diplomat and Statesman, Berkeley: University of California Press, 1979 ISBN 0-520-03442-2.