Konstanty Gaszyński

Konstanty Gaszyński (ur. 10 marca 1809 koło Grójca, zm. 8 października 1866 w Aix-en-Provence), polski poeta, prozaik i publicysta.

Wywodził się ze zubożałej rodziny szlacheckiej. Był synem Antoniego Gaszyńskiego i Teresy z Młynarskich. Absolwent Liceum Warszawskiego. Uczestnik powstania listopadowego. Wyemigrował najpierw do Belgii a następnie do Francji. Przyjaźnił się z Zygmuntem Krasińskim.

Dzieła pisane w Polsce:

Dzieła pisane we Francji:

Czarna sukienka - Paryż (1832)
Notatki oficera polskiego (1833)
Wiersze różne - Aix (1833)
Pieśni pielgrzyma polskiego (1833)
44 Sonety (1833)
44 Artykuły francuskie (1833)
Catedral du Saint Sauweur (1836)
Nort et midi (1836)
Poezje (1844)
Pan Dezydery Boczko i jego sługa Pafnucy (1846)
Pamiętniki Macieja Rogowskiego (1847)
Dzień 8 września (1848)
Kontuszowe pogadanki (1851)
Listy do Ludwika Siemieńskiego (1851-1866)
Listy z podróży po Włoszech (1853)
Sielanka młodości (1855)
Pro publico bono - satyry: (1858)
- Gra i karciarze
- Wyścigi konne w Warszawie
- Papuga i wróbel - bajka
Deux elegies polonaises - traduites de Z.Kr. (1860)
Zygmunt Krasiński i moje z nim stosunki - monografia historyczno-literacka, rękopis niewydany (1860)
L.Aube "Le Dernier" - tłumaczenie z Z.Krasińskiego (1863)
Wyjątki z listów Zygmunta Krasińskiego(1863)
Kilka pieśni dla kraju (1864)