Konstruktywne wotum nieufności

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Konstruktywne wotum nieufności – rodzaj wotum nieufności, zabezpieczający przed pochopnym odwołaniem rządu przez parlament i tym samym zabezpieczający przed destabilizacją systemu politycznego. W tym rozwiązaniu głowa państwa przyjmuje dymisję rządu tylko wtedy, gdy część parlamentu, która wystąpiła o wotum nieufności, jednocześnie zgłosiła i uzyskała poparcie większości parlamentu dla kandydata na nowego premiera[1].

Konstruktywne wotum nieufności jest charakterystycznym elementem ustroju Republiki Federalnej Niemiec[1].

Procedura w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie artykułu 158 Konstytucji, może uchwalić wotum nieufności w stosunku do Rady Ministrów większością ustawowej liczby posłów (co najmniej 231) na wniosek zgłoszony przez co najmniej 46 posłów, wskazując jednocześnie imiennie kandydata na nowego Prezesa Rady Ministrów[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Polskie prawo konstytucyjne. Wiesław Skrzydło (red.), s. 348.
  2. Art. 158. Konstytucji RP (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polskie prawo konstytucyjne. Wiesław Skrzydło (red.). Lublin: Oficyna Wydawnicza VERBA, 2010. ISBN 978-83-89468-89-5.
  • Bogusław Banaszak - Prawo Konstytucyjne wydanie 4. zmienione
  • Z. Czeszejko-Sochacki, Prawo..., s. 172.