Konstytucja Czarnogóry
 |
Ten artykuł od 2012-09 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Czarnogóra |
|
Ten artykuł jest częścią serii: |
Obecna Konstytucja Czarnogóry została ratyfikowana i przyjęta przez parlament, poprzez osiągnięcie wymaganej większości kwalifikowanej dwóch trzecich głosów, na nadzwyczajnej sesji w dniu 19 października 2007 r. Została ogłoszona oficjalnie 22 października 2007, zastępując tym samym konstytucję z 1992 r. Składa się ze 158 artykułów.
Nowa ustawa zasadnicza określiła Czarnogórę jako demokratyczne państwo obywatelskie, w którym prawo stanowi suwerenny rząd. Znalazły się w niej również zapisy stawiające republice za cel dbałość o środowisko i sprawiedliwość społeczną.
Preambuła stwierdza równość i wolność zarówno Czarnogórców jak i przedstawicieli mniejszości narodowych oraz religijnych – tj. Serbów, Bośniaków, Albańczyków, Chorwatów, muzułmanów – a także innych lojalnych wobec demokracji obywateli Czarnogóry. Gwarantuje również rozdział kościoła od państwa.
Ustanowiła czarnogórski językiem urzędowym, ale przyznała również prawo do używania serbskiego (będącego urzędowym w myśl poprzedniej konstytucji), bośniackiego, albańskiego i chorwackiego. Ponadto dopuszcza równe wobec prawa stosowanie cyrylicy i alfabetu łacińskiego.
Utrzymała dotychczasową flagę, godło i hymn oraz ustanowiła je oficjalnymi symbolami państwowymi.
Stwierdza również, że prezydent wybierany jest na pięcioletnią kadencję i może sprawować urząd maksymalnie przez okres dwóch kadencji. Aby otrzymać obywatelstwo Czarnogóry potencjalny obywatel musi spędzić w kraju 10 z 15 ostatnich lat przed nadaniem obywatelstwa.
