Konstytucja Grecji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grecja
Godło Grecji
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Grecji

Wikiprojekt Polityka

Wikisource-logo.svg
Zobacz w greckojęzycznych Wikiźródłach tekst oryginalny Konstytucji Grecji

Konstytucja Grecji została utworzona i wprowadzona w życie w 1975 roku. Jest najwyższym prawem i podstawą greckiego systemu prawnego. Przepisy konstytucji były trzykrotnie zmieniane: w 1986, 2001 i 2008 r.

Przepisy w konstytucji[edytuj | edytuj kod]

Grecka konstytucja zawiera 120 artykułów podzielonych na 4 części.

  • Część 2 (Artykułu 4-25) - Przepis w konstytucji potwierdza ochronę praw człowieka oraz ochronę danych personalnych za którą odpowiedzialne są odpowiednie służby które zostały do tego stworzone.
  • Część 3 (Artykuły 26-105) - Konstytucja nakreśla organizacje i funkcje które są wykonywane w państwie. Artykuł 28 oficjalnie dołącza prawo międzynarodowe do greckiego prawa.
  • Część 4 (Artykuły 106-120) jest to przepis mówiący o objęciu specjalnym i chwilowym zabezpieczeniu.

Poprawki w konstytucji[edytuj | edytuj kod]

Od 1975 roku miały miejsce dwie poprawki w greckiej konstytucji. Pierwszy raz poprawka miała miejsce w 1986 roku, drugi raz w 2001 roku kiedy to Kostas Karamanlis zaproponował zmiany w ustawach konstytucyjnych. Po otwartej debacie w parlamencie poprawki zostały przyjęte. Kolejne poprawki przyjęto w 2008, przy czym grecka Konstytucja nie może być zmieniana częściej, niż co 5 lat.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia greckiego konstytucjonalizmu sięga czasów wojny niepodległość gdy to w trakcie wojny powstawały kolejno trzy różne wersje konstytucji.

Pierwsza z greckich ustaw zasadniczych uchwalona została przez pierwszy Parlament Hellenów, zwołany w 1822 roku w Nafplion i przeredagowana w 1823r. przez następony parlament. Działo się to w trakcie walk o niepodległość[1]. Jedna i druga ustanawiały ustrój republikański, co jednak rodziło nieufność mocarstw, ograniczając możliwość pozyskania wystarczającej pomocy militarnej. Pod presją zzagranicy i wobec braku zgody narodowej, trzecia z ustaw zasadnicznych, uzgodniona z konferencją londyńską od roku 1833 zmieniała Grecję w monarchię. Pierwszy z monarchów Otton I Wittelsbach objął tron w 1832 r. i usiłował rządzić absolutnie, by w roku 1843 zostać zmuszonym przez bunt wojskowych do ogłoszenia nowej konstytucji, a 1862 zostać złożonym z tronu, z zarzutem nierespektowania postanowień Konstytucji Grecji.[2].

Współczesna (republikańska) ustawa zasadnicza została zaakceptowana przez 5 Parlament Hellenów wraz poprawkami z 1986 oraz z 2001 roku. Nowa konstytucja zastąpiła starą grecką konstytucję obowiązującą od 1952 roku.

Przypisy

  1. Inside Guide - Greece, London 2004, wyd. polskie I, "Podróże Marzeń - GRECJA", str.43 ; Medoaprofit Sp. z o.o., Warszawa 2006, ISBN 83-60174-31-8
  2. Inside Guide - Greece, London 2004, wyd. polskie I, "Podróże Marzeń - GRECJA", str.45 ; Medoaprofit Sp. z o.o., Warszawa 2006, ISBN 83-60174-31-8

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]