Kontinientalnaja Chokkiejnaja Liga

Kontinientalnaja Chokkiejnaja Liga Kontynentalna Hokejowa Liga Континентальная хоккейная лига
KHL (2013/2014)
Państwo	Rosja oraz Białoruś Łotwa Kazachstan Słowacja Czechy Ukraina Chorwacja
Oficjalny skrót	KHL
Dyscyplina	hokej na lodzie
Data założenia	2008
Poprzednia nazwa	Superliga
Prezes	Aleksandr Miedwiediew
Przewodniczący Rady Nadzorczej	Siergiej Naryszkin
Partner TV	Arena Sport, TV Rosja 2, Hokej (Ukraina)
Sponsor tytularny	Sogaz, Megafon, Chevrolet, Gazprombank, BP Visco, SMP Bank, Nikon, MND, Eriell, Itera, Lutchsport
Rozgrywki
Liczba drużyn	28
Puchary:	Puchar Gagarina Puchar Łokomotiwu Puchar Kontynentu Puchar Nadziei
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca	Ak Bars Kazań
Obecny zwycięzca	Dinamo Moskwa
Najwięcej zwycięstw	Ak Bars Kazań – 2 Dinamo Moskwa – 2
Multimedia w Wikimedia Commons
Oficjalna strona internetowa

Kontinientalnaja Chokkiejnaja Liga (KHL; ros. Континентальная хоккейная лига (КХЛ), pol. Kontynentalna Hokejowa Liga, ang. Kontinental Hockey League) – rozgrywki hokeja na lodzie założone w 2008 roku, stanowiące najwyższą klasę rozgrywkową w Rosji. Liga ma charakter międzynarodowy, gdyż prócz drużyn rosyjskich, swoich przedstawicieli ma siedem innych państw: Białoruś, Łotwa, Kazachstan, Słowacja, Czechy, Ukraina i Chorwacja.

Historia

Do rozpadu ZSRR najwyższą klasą rozgrywkową była tzw. Wysszaja Liga. Drugą klasą ligową była do tego czasu była Pierwaja Liga, zaś niżej istniała jeszcze Wtaraja Liga. Ten podział został unieważniony w 1992 roku po powstaniu niepodległego państwa Rosja. Wówczas Wysszaja Liga stała się drugą klasą rozgrywkową, a najwyższą została Superliga. Do końca sezonu superligi 2007/2008, mistrz rozgrywek Wysszaja Liga awansował do Superligi. Zasadą było, iż triumfator Wysszaja Liga był przyjmowany do Superligi, o ile poza sukcesem sportowym spełniał także wymagania finansowe (w przeciwnym razie szansę gry otrzymywał klub przegrany w finale). W obu przypadkach degradowany był ostatni zespół w Superlidze. Jeśli żaden z finalistów nie spełniał kryteriów, wówczas awans i degradacja nie odbywały się.

27 marca 2008 roku Federacja Hokeja Rosji (FHR) oficjalnie przekazała Kontynentalnej Hokejowej Lidze wszystkie prawa organizacji mistrzostw narodowych w Rosji. Tym samym najwyżej sklasyfikowany zespół KHL jest ogłaszany mistrzem Rosji w hokeju na lodzie. W praktyce latem 2008 roku rozgrywki Superligi zostały zastąpione przez KHL. Od tego czasu zaniechano stałej możliwości awansu triumfatora Wysszaja Liga do KHL jako coroczną regułę (jakkolwiek w 2010 roku do KHL przyjęto aktualnego mistrza rozgrywek Wysszaja Liga - klub Jugra Chanty-Mansyjsk, zaś w 2012 roku finalistę WHL, Donbas Donieck). W tym samym roku zakończono działalność Wysszaja Liga i w jej miejsce stworzono drugoligowe rozgrywki w nowej formule pod nazwą Wysszaja Chokkiejnaja Liga (WHL) (trzecia klasa to od 2011 roku Rossijskaja Chokkiejnaja Liga (RHL)

Podział ligi

Kształt ligi wzorowany jest na północnoamerykańskich rozgrywkach NHL. Obecnie 26 zespołów jest podzielonych wedle położenia geograficznego na Konferencje: Zachód (14) oraz Wschód (12). W ramach tego podziału istnieją cztery Dywizje (po dwie Dywizje w każdej Konferencji). Dywizjom nadano nazwy od nazwisk czterech wybitnych radzieckich hokeistów i trenerów:

• Konferencja Zachód
  • Dywizja Bobrowa (na cześć Wsiewołoda Bobrowa)
  • Dywizja Tarasowa (na cześć Anatolija Tarasowa)
• Konferencja Wschód
  • Dywizja Charłamowa (na cześć Walerija Charłamowa)
  • Dywizja Czernyszowa (na cześć Arkadija Czernyszowa)

Zasady i system rozgrywek

W sezonie regularnym każdy z 26 zespołów rozgrywa w sumie 56 meczów (pierwotnie było 52 kolejek). W ramach tego poszczególna drużyna spotyka się 4 razy z klubami z własnej dywizji oraz 2 razy z pozostałymi.

W dalszej kolejności następuje runda play-off, do której kwalifikuje się 16 drużyn z najwyższym dorobkiem punktowym (po 8 z każdej konferencji). Zasadą jest przy tym, iż na pierwszych dwóch miejscach w obu konferencjach lokuje się zespoły, które wygrały swoje dywizje (zatem niezależnie od zdobyczy punktowej jednej z nich). W pierwszej rundzie play-off (1/8 finału) gra się do trzech zwycięstw, w następnych trzech rundach (ćwierćfinały, półfinały oraz finał) rywalizacja trwa do czterech wygranych meczów. Drużyny biorące udział w rozgrywkach finałowych walczą o Puchar Gagarina.

Szczególną regulację przyjęto odnośnie rozstrzygania meczów zakończonych remisem. Wobec braku rozstrzygnięcia po 60-ciu minutach gry, w sezonie zasadniczym zarządza się dogrywkę trwającą 5 minut, podczas której w każdej z drużyn występuje czterech graczy prócz bramkarza. Zdobyty w tym czasie gol kończy spotkanie, a uzyskująca go drużyna wygrywa mecz (otrzymuje ona 2 punkty, zaś zespół przegrany 1 punkt). W razie braku gola, zarządza się rzuty karne. Reguła ta nie obowiązuje w fazie play-off, kiedy dogrywka trwa 20 minut, a zespoły występują podczas niej w niezmienionej sile 5-ciu graczy na lodzie. Zasada "złotej bramki" pozostaje nienaruszona - drużyna strzelająca gola, wygrywa tym samym mecz.

Edycje rozgrywek

W rozgrywkach sezonu 2013/2014 weźmie udział 28 drużyn z ośmiu państw: 21 z Rosji oraz po jednej z Łotwy, Białorusi, Kazachstanu, Słowacji, Czech, Ukrainy i Chorwacji.

Dywizja Bobrowa	Dywizja Tarasowa	Dywizja Charłamowa	Dywizja Czernyszowa
Dinamo Ryga	Atłant Moskwa	Ak Bars Kazań	Amur Chabarowsk
Donbas Donieck	CSKA Moskwa	Awtomobilist Jekaterynburg	Admirał Władywostok
Dynama Mińsk	Dinamo Moskwa	Jugra Chanty-Mansyjsk	Awangard Omsk
Lev Praga	Łokomotiw Jarosław	Mietałłurg Magnitogorsk	Barys Astana
Medveščak Zagrzeb	Siewierstal Czerepowiec	Nieftiechimik Niżniekamsk	Mietałłurg Nowokuźnieck
SKA Sankt Petersburg	Spartak Moskwa	Torpedo Niżny Nowogród	Saławat Jułajew Ufa
Slovan Bratysława	Witiaź Podolsk	Traktor Czelabińsk	Sibir Nowosybirsk

Trofea i nagrody

W każdym sezonie przyznaje się szereg nagród, zarówno zespołowych jak i indywidualnych.

Puchar Gagarina

Trofea drużynowe

• Puchar Gagarina (dla zwycięskiej drużyny w fazie play-off rozgrywek)
• Puchar Łokomotiwu (w latach 2008-2010 Puchar Otwarcia, dla zwycięzcy pierwszego mecz nowego sezonu, rozgrywanego pomiędzy zwycięzcą i finalistą poprzedniej edycji ligi (od 2011 po katastrofie lotniczej drużyny Łokomotiw Jarosław nadano mu nazwę klubu)
• Puchar Kontynentu (dla klubu, który uzyskał największą liczbę punktów w sezonie zasadniczym)
• Nagroda Wsiewołoda Bobrowa (dla najskuteczniejszej drużyny w sezonie)
• Puchar Nadziei (dla klubu, który wygrał turniej spośród zespołów które nie zakwalifikowały się do fazy play-off)

Nagrody indywidualne

• Nagroda dla najlepiej punktującego zawodnika
• Nagroda dla najlepiej punktującego obrońcy
• Najskuteczniejszy Strzelec Sezonu
• Najbardziej Wartościowy Gracz Sezonu (dla zawodnika legitymującego się najlepszym współczynnikiem w klasyfikacji "+,-")
• Złoty Kij (w wyniku głosowania na Najbardziej Wartościowego Gracza)
• Mistrz Play-off (w wyniku głosowania na Najbardziej Wartościowego Gracza fazy pucharowej)
• Złoty Kask (przyznawany sześciu zawodnikom wybranym do składu gwiazd sezonu: bramkarz, dwóch obrońców i trzech napastników)
• Najlepszy Bramkarz Sezonu
• Nagroda za Wierność Hokejowi (dla weterana hokejowego za jego cenny wkład w sukces drużyny)
• Człowiek z Żelaza (dla zawodnika, który rozegrał najwięcej meczów mistrzowskich w ostatnich trzech latach)
• Dżentelmen na Lodzie (dla jednego obrońcy i jednego napastnika; honorująca graczy, którzy łączą sportową doskonałość z nieskazitelnym zachowaniem)
• Nagroda dla najlepszego pierwszoroczniaka sezonu KHL im. Aleksieja Czeriepanowa
• Najlepsza Trójka (dla najskuteczniejszego tercetu w sezonie regularnym, decydująca jest liczba goli uzyskanych przez drużynę podczas ich przebywania razem na lodzie)
• Nagroda Sekundy (dla strzelców najwcześniejszego i najpóźniejszejszego gola w meczu)
• Najlepszy Trener Sezonu
• Nagroda Walentina Sycza (przyznawana prezesowi, który w sezonie kierował najlepiej klubem)
• Nagroda Andrieja Starowojtowa (dla najlepszego sędziego sezonu)

Najskuteczniejsi zawodnicy

Czołówka najskuteczniejszych zawodników w historii ligi. Stan na 10 września 2012 roku.

Msc.	Zawodnik	Klub	Punkty	Gole	Asysty
1.	Aleksandr Radułow	Saławat / CSKA	301	103	198
2.	Siergiej Moziakin	Atłant / Magnitogorsk	283	125	158
3.	Aleksiej Morozow	Ak Bars Kazań	274	123	151
4.	Danis Zaripow	Ak Bars Kazań	224	107	117
5.	Mattias Weinhandl	Dinamo Moskwa / SKA	209	90	119

Rekordy indywidualne

Runda zasadnicza Najwięcej goli Jan Marek i Pavel Brendl (2008/2009), Marcel Hossa (2009/2010), Siergiej Moziakin (2012/2013) - ex aequo: 35 goli Najwięcej asyst Aleksandr Radułow (2010/2011): 60 asyst Najwięcej punktów w klasyfikacji kanadyjskiej Aleksandr Radułow (2010/2011): 80 punktów Najwięcej goli wśród obrońców Kevin Dallman (2008/2009): 28 goli Najwięcej asyst wśród obrońców Kevin Dallman (2011/2012): 36 asyst Najwięcej punktów wśród obrońców w klasyfikacji kanadyjskiej Kevin Dallman (2008/2009): 58 punktów Najwięcej zwycięskich goli Aleksiej Tierieszczenko (2008/2009): 11 goli Najwyższy współczynnik w klasyfikacji +/- Patrick Thoresen (2009/2010): +45 Skuteczność interwencji bramkarzy Witalij Kolesnik (2008/2009): 94,5% Średnia goli straconych na mecz wśród bramkarzy Dmitrij Jachanow (2008/2009): 1,47 Liczba meczów bez straty gola wśród bramkarzy Robert Esche (2008/2009): 9 meczów Najwięcej minut kar Darcy Verot (2009/2010), Josh Gratton (2010/2011) - ex aequo: 374 minut

Faza play-off Najwięcej goli Michaił Anisin (2011/2012): 14 goli Najwięcej asyst Pavol Demitra, Josef Vašíček, Patrick Thoresen, Aleksandr Radułow (2010/2011), Dienis Kokariew (2012/2013) - ex aequo: 15 asyst Najwięcej punktów w klasyfikacji kanadyjskiej Josef Vašíček (2010/2011): 22 punkty Najwięcej goli wśród obrońców Karel Rachůnek (2010/2011): 8 goli Najwięcej asyst wśród obrońców Deron Quint (2012/2013): 11 asyst Najwięcej punktów wśród obrońców w klasyfikacji kanadyjskiej Kevin Dallman (2012/2013): 14 punktów Najwięcej zwycięskich goli Michaił Anisin (2011/2012): 5 goli Najwyższy współczynnik w klasyfikacji +/- Dominik Graňák (2012/2013): +16 Skuteczność interwencji bramkarzy Edgars Masaļskis, Wasilij Koszeczkin (2011/2012) - ex aequo: 95,8% Średnia goli straconych na mecz wśród bramkarzy Petri Vehanen (2010/2011), Wasilij Koszeczkin (2011/2012) - ex aequo: 1,32 Liczba meczów bez straty gola wśród bramkarzy Gieorgij Gełaszwili (2008/2009), Michael Garnett (2012/2013) - ex aequo: 5 meczów Najwięcej minut kar Grigorij Panin (2010/2011): 69 minut

Władze i struktura

Prezydentem ligi oraz prezesem zarządu jest Aleksandr Miedwiediew. Przewodniczącym Rady Nadzorczej KHL jest Siergiej Naryszkin. Przewodniczącym Rady Dyrektorów jest Giennadij Timczenko (wśród 11 członków skupia kilku przedstawicieli klubów oraz sponsorów - wśród nich jest m.in. były hokeista, Walerij Kamienski). W skład zarządu wchodzi prezydent, trzech wiceprezydentów oraz dyrektorzy w poszczególnych działach, jak również przedstawiciele do kontaktu z klubami (są nimi byli zawodnicy, m.in. Siergiej Fiodorow).

KHL jako spółka zawiera pięć organizacji:

• KHL Spółka Akcyjna (ang. KHL Limited Company, OOO KHL) – wyłączny właściciel praw majątkowych i niemajątkowych Mistrzostw KHL (organizacja i prowadzenie meczów, sędziowanie, sprawozdań ze spotkań - wideo, radio, fotografie, internet itd., symbole, loga.
• KHL Autonomiczna Organizacja non-profit (KHL Autonomous Non-profit Organization, ANO KHL) – bezpośrednio zaangażowana w prowadzenie Mistrzostw KHL.
• KHL Spółka Akcyjna Marketing (ang. KHL-Marketing Limited Company, OOO KHL-Marketing) – sprawuje prawa transmisji i praw reklamowych i serwisów.
• Partnerstwo non-profit Młodzieżowa Hokejowa Liga (MHL) – utrzymuje rozgrywki Mołodiożnaja Chokkiejnaja Liga
• Wyższa Hokejowa Liga (WHL) – utrzymuje rozgrywki Wysszaja Chokkiejnaja Liga

Przewodniczącym związku zawodników ligi jest Andriej Kowalenko.

Inne dane i postanowienia

Mottem rozgrywek KHL jest hasło: "Hokej - nasza gra!" (ros. "Хоккей – наша игра!").

Hymny przed meczami

Przed każdym spotkaniem ligowym, którego gospodarzem jest drużyna rosyjska odgrywany jest Hymn Państwowy Federacji Rosyjskiej. W niektórych przypadkach jest to dodatkowo też hymn autonomicznych republik, wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej, na obszarze których mieści się dany klub grający w roli gospodarza (np. hymn Baszkirii w przypadku Saławatu Jułajew Ufa).

Reguły ubioru

Według wzoru zaczerpniętego z ligi NHL oraz w przeciwieństwie do zasad obowiązujących w Superlidze drużyna gospodarzy występuje w ciemnych koszulkach, zaś zespół gości w białych bądź jasnych. Także sztab trenerski musi ubierać się podczas meczów zgodnie z regulacjami ligowymi a mianowicie nosić garnitur. Od początku KHL do 2011 nazwiska zawodników na koszulkach meczowych były zapisywane w językach krajów pochodzenia drużyn, tzn. w cyrylicy języka rosyjskiego dla klubów z Rosji oraz przykładowo w języku łotewskim w przypadku Dinamo Ryga. Wyjątkiem od tej reguły była rywalizacja finałowa o Puchar Gagarina, podczas której w meczach nazwiska hokeistów na koszulkach zapisywane były według angielskiej transkrypcji (np. Radulov, Mozyakin). Od sezonu 2011/12 nazwiska na koszulkach we wszystkich meczach są zapisywane wedle angielskiej transkrypcji nazwisk.

Zdrowie i bezpieczeństwo

W trosce o zdrowie i bezpieczeństwo zawodników od sezonu 2010/11 powołano do życia portal medyczny, został wprowadzony elektroniczny paszport medyczny dla hokeistów i opracowano nowe standardy bezpieczeństwa dla płyt lodowisk. W związku z katastrofą lotniczą z 2011 drużyny Łokomotiwu, w 2012 władze ligi zdecydowały, że drużyny mogą podróżować na mecze wyłącznie samolotami Boeing i Airbus, nie starszymi niż 15 lat.

Odległości

W związku z odległością geograficzną pomiędzy miastami-siedzibami klubów, drużyny w rozgrywkach KHL mają do pokonania w czasie sezonu wiele tysięcy kilometrów w czasie podróży na mecze (dla porównania wiele więcej niż kluby w lidze NHL). Biorąc pod uwagę sezon 2012/2013 najdłużej w podróży będzie zespół Amura Chabarowsk - 108 tys. km (miasto Chabarowsk położone jest na rosyjskim Dalekim Wschodzie). Najmmiej do pokonania ma drużyna Łokomotiwu Jarosław - 35 tys. km. Największa odległość między dwoma klubami do pokonania to odległość od Chabarowska do Pragi w Czechach (HC Lev Praga) - 7680 km .

Sędziowie

Mecze rozgrywek KHL prowadzi czterech sędziów - dwóch głównych i dwóch liniowych. Zdecydowana większość z nich to obywatele rosyjskich. W nielicznych przypadkach spotkania ligi prowadzą sędziowie czescy i fińscy.

Mecz Gwiazd

Od sezonu 2008/2009 rozgrywany jest Mecz Gwiazd ligi KHL. W pierwszych dwóch edycjach rywalizowały ze sobą zespoły "Obcokrajowców" i "Rosjan". Od sezonu 2010/2011 spotkanie rozgrywają między sobą drużyny Konferencji Zachód i Wschód.

KHL Junior Draft

Od 2009 organizowany jest draft zawodników w wieku juniorskim, podczas którego kluby KHL wybierają młodych hokeistów.

Maskotki klubowe

Kluby posiadają maskotki, którymi z reguły są postacie zwierząt, związanych z regionem położenia miasta.

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona KHL (ros. • ang.)
• KHL na YouTube (ros. • ang.)

Zobacz też

• Mistrzostwa ZSRR w hokeju na lodzie
• Mistrzostwa Rosji w hokeju na lodzie
• Superliga rosyjska w hokeju na lodzie
• Rosyjska Wysszaja Liga w hokeju na lodzie
• Wysszaja Chokkiejnaja Liga
• Rossijskaja Chokkiejnaja Liga
• Mołodiożnaja Chokkiejnaja Liga