Kontinientalnaja Chokkiejnaja Liga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kontinientalnaja Chokkiejnaja Liga
Kontynentalna Hokejowa Liga
Континентальная хоккейная лига
Sports current event.svg KHL (2013/2014)
Państwo  Rosja
oraz
 Białoruś
 Łotwa
 Kazachstan
 Słowacja
 Czechy
 Ukraina
 Chorwacja
Oficjalny skrót KHL
Dyscyplina hokej na lodzie
Data założenia 2008
Poprzednia nazwa Superliga
Prezes Rosja Aleksandr Miedwiediew
Przewodniczący Rady Nadzorczej Rosja Siergiej Naryszkin
Partner TV KHL-TV, TV Rosja 2, Arena Sport[1], XSport
Sponsor tytularny Sogaz, Megafon, Chevrolet, Gazprombank, BP Visco, Nikon, MND, Ostchem, Eriell, PepsiCo
Rozgrywki
Liczba drużyn 28
Puchary: Puchar Gagarina
Puchar Łokomotiwu
Puchar Kontynentu
Puchar Nadziei
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Ak Bars Kazań
Obecny zwycięzca Dinamo Moskwa
Najwięcej zwycięstw Ak Bars Kazań – 2
Dinamo Moskwa – 2
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Oficjalna strona internetowa

Kontinientalnaja Chokkiejnaja Liga[2] (KHL[3]; ros. Континентальная хоккейная лига (КХЛ)[4], pol. Kontynentalna Hokejowa Liga[5][6][7][8], ang. Kontinental Hockey League[9]) – rozgrywki hokeja na lodzie założone w 2008 roku, stanowiące najwyższą i narodowo mistrzowską klasę rozgrywkową w Rosji. Liga ma charakter międzynarodowy, gdyż prócz drużyn rosyjskich, swoich przedstawicieli ma siedem innych państw: Białoruś, Łotwa, Kazachstan, Słowacja, Czechy, Ukraina i Chorwacja.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do rozpadu ZSRR najwyższą klasą rozgrywkową była tzw. Wysszaja Liga. Drugą klasą ligową była do tego czasu była Pierwaja Liga, zaś niżej istniała jeszcze Wtaraja Liga. Ten podział został unieważniony w 1992 roku po powstaniu niepodległego państwa Rosja. Wówczas Wysszaja Liga stała się drugą klasą rozgrywkową, a najwyższą została Superliga. Do końca sezonu superligi 2007/2008, mistrz rozgrywek Wysszaja Liga awansował do Superligi. Zasadą było, iż triumfator Wysszaja Liga był przyjmowany do Superligi, o ile poza sukcesem sportowym spełniał także wymagania finansowe (w przeciwnym razie szansę gry otrzymywał klub przegrany w finale). W obu przypadkach degradowany był ostatni zespół w Superlidze. Jeśli żaden z finalistów nie spełniał kryteriów, wówczas awans i degradacja nie odbywały się.

27 marca 2008 roku Federacja Hokeja Rosji (FHR) oficjalnie przekazała Kontynentalnej Hokejowej Lidze wszystkie prawa organizacji mistrzostw narodowych w Rosji. Tym samym najwyżej sklasyfikowany zespół KHL jest ogłaszany mistrzem Rosji w hokeju na lodzie[10]. W praktyce latem 2008 roku rozgrywki Superligi zostały zastąpione przez KHL. Od tego czasu zaniechano stałej możliwości awansu triumfatora Wysszaja Liga do KHL jako coroczną regułę (jakkolwiek w 2010 roku do KHL przyjęto aktualnego mistrza rozgrywek Wysszaja Liga – klub Jugra Chanty-Mansyjsk, zaś w 2012 roku finalistę WHL, Donbas Donieck). W tym samym roku zakończono działalność Wysszaja Liga i w jej miejsce stworzono drugoligowe rozgrywki w nowej formule pod nazwą Wysszaja Chokkiejnaja Liga (WHL) (trzecia klasa to od 2011 roku Rossijskaja Chokkiejnaja Liga (RHL)

Podział ligi[edytuj | edytuj kod]

Kształt ligi wzorowany jest na północnoamerykańskich rozgrywkach NHL. Obecnie 26 zespołów jest podzielonych wedle położenia geograficznego na Konferencje: Zachód (14) oraz Wschód (12). W ramach tego podziału istnieją cztery Dywizje (po dwie Dywizje w każdej Konferencji). Dywizjom nadano nazwy od nazwisk czterech wybitnych radzieckich hokeistów i trenerów[11]:

Zasady i system rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

W sezonie regularnym każdy z 26 zespołów rozgrywa w sumie 56 meczów (pierwotnie było 52 kolejek). W ramach tego poszczególna drużyna spotyka się 4 razy z klubami z własnej dywizji oraz 2 razy z pozostałymi.

W dalszej kolejności następuje runda play-off, do której kwalifikuje się 16 drużyn z najwyższym dorobkiem punktowym (po 8 z każdej konferencji). Zasadą jest przy tym, iż na pierwszych dwóch miejscach w obu konferencjach lokuje się zespoły, które wygrały swoje dywizje (zatem niezależnie od zdobyczy punktowej jednej z nich). W pierwszej rundzie play-off (1/8 finału) gra się do trzech zwycięstw, w następnych trzech rundach (ćwierćfinały, półfinały oraz finał) rywalizacja trwa do czterech wygranych meczów. Drużyny biorące udział w rozgrywkach finałowych walczą o Puchar Gagarina.

Szczególną regulację przyjęto odnośnie rozstrzygania meczów zakończonych remisem. Wobec braku rozstrzygnięcia po 60-ciu minutach gry, w sezonie zasadniczym zarządza się dogrywkę trwającą 5 minut, podczas której w każdej z drużyn występuje czterech graczy prócz bramkarza. Zdobyty w tym czasie gol kończy spotkanie, a uzyskująca go drużyna wygrywa mecz (otrzymuje ona 2 punkty, zaś zespół przegrany 1 punkt). W razie braku gola, zarządza się rzuty karne. Reguła ta nie obowiązuje w fazie play-off, kiedy dogrywka trwa 20 minut, a zespoły występują podczas niej w niezmienionej sile 5-ciu graczy na lodzie. Zasada „złotej bramki” pozostaje nienaruszona – drużyna strzelająca gola, wygrywa tym samym mecz.

Edycje rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Sezony KHL.
Information icon.svg Osobny artykuł: KHL (2013/2014).

W rozgrywkach sezonu 2013/2014 weźmie udział 28 drużyn z ośmiu państw: 21 z Rosji oraz po jednej z Łotwy, Białorusi, Kazachstanu, Słowacji, Czech, Ukrainy i Chorwacji.

Dywizja Bobrowa Dywizja Tarasowa Dywizja Charłamowa Dywizja Czernyszowa
Łotwa Dinamo Ryga Rosja Atłant Moskwa Rosja Ak Bars Kazań Rosja Admirał Władywostok
Ukraina Donbas Donieck Rosja CSKA Moskwa Rosja Awtomobilist Jekaterynburg Rosja Amur Chabarowsk
Białoruś Dynama Mińsk Rosja Dinamo Moskwa Rosja Jugra Chanty-Mansyjsk Rosja Awangard Omsk
Czechy Lev Praga Rosja Łokomotiw Jarosław Rosja Mietałłurg Magnitogorsk Kazachstan Barys Astana
Chorwacja Medveščak Zagrzeb Rosja Siewierstal Czerepowiec Rosja Nieftiechimik Niżniekamsk Rosja Mietałłurg Nowokuźnieck
Rosja SKA Sankt Petersburg Rosja Spartak Moskwa Rosja Torpedo Niżny Nowogród Rosja Saławat Jułajew Ufa
Słowacja Slovan Bratysława Rosja Witiaź Podolsk Rosja Traktor Czelabińsk Rosja Sibir Nowosybirsk

Trofea i nagrody[edytuj | edytuj kod]

W każdym sezonie przyznaje się szereg nagród, zarówno zespołowych, jak i indywidualnych[12].

Puchar Gagarina

Trofea drużynowe[edytuj | edytuj kod]

  • Puchar Gagarina – dla zwycięskiej drużyny w fazie play-off rozgrywek
  • Puchar Łokomotiwu – w latach 2008-2010 Puchar Otwarcia, dla zwycięzcy pierwszego mecz nowego sezonu, rozgrywanego pomiędzy zwycięzcą i finalistą poprzedniej edycji ligi (od 2011 po katastrofie lotniczej drużyny Łokomotiw Jarosław nadano mu nazwę klubu)[13]
  • Puchar Kontynentu – dla klubu, który uzyskał największą liczbę punktów w sezonie zasadniczym
  • Nagroda Wsiewołoda Bobrowa – dla najskuteczniejszej drużyny w sezonie
  • Puchar Nadziei – dla klubu, który wygrał turniej spośród zespołów które nie zakwalifikowały się do fazy play-off

Nagrody indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Nagroda dla najlepiej punktującego zawodnika
  • Nagroda dla najlepiej punktującego obrońcy
  • Najskuteczniejszy Strzelec Sezonu
  • Najbardziej Wartościowy Gracz Sezonu – dla zawodnika legitymującego się najlepszym współczynnikiem w klasyfikacji „+/−”
  • Złoty Kij – w wyniku głosowania na Najbardziej Wartościowego Gracza
  • Mistrz Play-off – w wyniku głosowania na Najbardziej Wartościowego Gracza fazy pucharowej
  • Złoty Kask – przyznawany sześciu zawodnikom wybranym do składu gwiazd sezonu: bramkarz, dwóch obrońców i trzech napastników
  • Najlepszy Bramkarz Sezonu
  • Nagroda za Wierność Hokejowi – dla weterana hokejowego za jego cenny wkład w sukces drużyny
  • Żelazny Człowiek – dla zawodnika, który rozegrał najwięcej meczów mistrzowskich w ostatnich trzech latach
  • Dżentelmen na Lodzie – dla jednego obrońcy i jednego napastnika; honorująca graczy, którzy łączą sportową doskonałość z nieskazitelnym zachowaniem
  • Nagroda dla najlepszego pierwszoroczniaka sezonu KHL im. Aleksieja Czeriepanowa
  • Najlepsza Trójka – dla najskuteczniejszego tercetu w sezonie regularnym, decydująca jest liczba goli uzyskanych przez drużynę podczas ich przebywania razem na lodzie
  • Nagroda Sekundy – dla strzelców najwcześniejszego i najpóźniejszego gola w meczu
  • Najlepszy Trener Sezonu
  • Nagroda Walentina Sycza[14] – przyznawana prezesowi, który w sezonie kierował najlepiej klubem
  • Nagroda Andrieja Starowojtowa – dla najlepszego sędziego sezonu

Rekordy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Najskuteczniejsi zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Czołówka najskuteczniejszych zawodników w historii ligi. Stan po zakończeniu sezonu 2012/2013.

W generalnej klasyfikacji kanadyjskiej najskuteczniejszy jest obecnie Siergiej Moziakin, który jako pierwszy gracz osiągnął 400 punktów w KHL, drugi jest Aleksandr Radułow (stan na koniec 2013)[15].

Runda zasadnicza
Msc. Zawodnik Klub Mecze Gole Asysty Punkty
1. Rosja Aleksandr Radułow Rosja Saławat / CSKA 258 113 209 322
2. Rosja Siergiej Moziakin Rosja Atłant / Magnitogorsk 267 143 175 318
3. Rosja Aleksiej Morozow Rosja Ak Bars Kazań 256 112 152 264
4. Kanada Kevin Dallman Kazachstan Barys / Rosja SKA 266 87 143 230
5. Rosja Danis Zaripow Rosja Ak Bars Kazań 247 112 112 224
Faza play-off
Msc. Zawodnik Klub Mecze Gole Asysty Punkty
1. Rosja Aleksiej Morozow Rosja Ak Bars Kazań 71 28 33 61
2. Norwegia Patrick Thoresen Rosja Saławat / SKA 66 13 40 53
3. Rosja Aleksandr Radułow Rosja Saławat / CSKA 56 12 40 52
4. Czechy Josef Vašíček Rosja Łokomotiw 54 18 32 50
5. Finlandia Niko Kapanen Rosja Ak Bars Kazań 82 17 31 48

Osiągnięcia jednokrotne[edytuj | edytuj kod]

Runda zasadnicza[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej goli
Najwięcej asyst
Najwięcej punktów w klasyfikacji kanadyjskiej
Najwięcej goli wśród obrońców
Najwięcej asyst wśród obrońców
Najwięcej punktów wśród obrońców w klasyfikacji kanadyjskiej
Najwięcej zwycięskich goli
Najwyższy współczynnik w klasyfikacji +/−
Skuteczność interwencji bramkarzy
Średnia goli straconych na mecz wśród bramkarzy
Liczba meczów bez straty gola wśród bramkarzy
Najwięcej minut kar

Faza play-off[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej goli
Najwięcej asyst
Najwięcej punktów w klasyfikacji kanadyjskiej
Najwięcej goli wśród obrońców
Najwięcej asyst wśród obrońców
Najwięcej punktów wśród obrońców w klasyfikacji kanadyjskiej
Najwięcej zwycięskich goli
Najwyższy współczynnik w klasyfikacji +/−
Skuteczność interwencji bramkarzy
Średnia goli straconych na mecz wśród bramkarzy
Liczba meczów bez straty gola wśród bramkarzy
Najwięcej minut kar

Osiągnięcia zsumowane[edytuj | edytuj kod]

Runda zasadnicza[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej goli
Najwięcej asyst
Najwięcej punktów w klasyfikacji kanadyjskiej
Najwyższy współczynnik w klasyfikacji +/−
Najwięcej rozegrany meczów
Liczba meczów bez straty gola wśród bramkarzy
Najwięcej zwycięstw meczowych wśród bramkarzy
Najwięcej minut kar

Faza play-off[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej goli
Najwięcej asyst
Najwięcej punktów w klasyfikacji kanadyjskiej
Najwyższy współczynnik w klasyfikacji +/−
Najwięcej rozegrany meczów
Liczba meczów bez straty gola wśród bramkarzy
Najwięcej zwycięstw meczowych wśród bramkarzy
Najwięcej minut kar

Władze i struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Prezydentem ligi oraz prezesem zarządu jest Aleksandr Miedwiediew. Przewodniczącym Rady Nadzorczej KHL jest Siergiej Naryszkin. Przewodniczącym Rady Dyrektorów jest Giennadij Timczenko. Wśród 13 członków skupia kilku przedstawicieli klubów oraz sponsorów – wśród nich jest m.in. były hokeista Walerij Kamienski)[16][17]. W skład zarządu wchodzi prezydent, trzech wiceprezydentów oraz dyrektorzy w poszczególnych działach, jak również przedstawiciele do kontaktu z klubami (są nimi byli zawodnicy, m.in. Siergiej Fiodorow)[18].

KHL jako spółka zawiera pięć organizacji[19]:

  • KHL Spółka Akcyjna (ang. KHL Limited Company, OOO KHL) – wyłączny właściciel praw majątkowych i niemajątkowych Mistrzostw KHL; organizacja i prowadzenie meczów, sędziowanie, sprawozdań ze spotkań – wideo, radio, fotografie, internet itd., symbole, loga.
  • KHL Autonomiczna Organizacja non-profit (KHL Autonomous Non-profit Organization, ANO KHL) – bezpośrednio zaangażowana w prowadzenie Mistrzostw KHL.
  • KHL Spółka Akcyjna Marketing (ang. KHL-Marketing Limited Company, OOO KHL-Marketing) – sprawuje prawa transmisji i praw reklamowych i serwisów.
  • Partnerstwo non-profit Młodzieżowa Hokejowa Liga (MHL) – utrzymuje rozgrywki Mołodiożnaja Chokkiejnaja Liga
  • Wyższa Hokejowa Liga (WHL) – utrzymuje rozgrywki Wysszaja Chokkiejnaja Liga

W ramach ligi działa Związku Zawodników KHL (KHLPTU)[20], który ma siedzibę w Niżnym Nowogrodzie[21]. Przewodniczącym jest Andriej Kowalenko[22].

Inne dane i postanowienia[edytuj | edytuj kod]

Mottem rozgrywek KHL jest hasło: „Hokej – nasza gra!” (ros. „Хоккей – наша игра!”).

Hymny przed meczami[edytuj | edytuj kod]

Przed każdym spotkaniem ligowym, którego gospodarzem jest drużyna rosyjska odgrywany jest Hymn Państwowy Federacji Rosyjskiej. W niektórych przypadkach jest to dodatkowo też hymn autonomicznych republik, wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej, na obszarze których mieści się dany klub grający w roli gospodarza (np. hymn Baszkirii w przypadku Saławatu Jułajew Ufa).

Reguły ubioru[edytuj | edytuj kod]

Według wzoru zaczerpniętego z ligi NHL oraz w przeciwieństwie do zasad obowiązujących w Superlidze drużyna gospodarzy występuje w ciemnych koszulkach, zaś zespół gości w białych bądź jasnych. Także sztab trenerski musi ubierać się podczas meczów zgodnie z regulacjami ligowymi a mianowicie nosić garnitur. Od początku KHL do 2011 nazwiska zawodników na koszulkach meczowych były zapisywane w językach krajów pochodzenia drużyn, tzn. w cyrylicy języka rosyjskiego dla klubów z Rosji oraz przykładowo w języku łotewskim w przypadku Dinamo Ryga. Wyjątkiem od tej reguły była rywalizacja finałowa o Puchar Gagarina, podczas której w meczach nazwiska hokeistów na koszulkach zapisywane były według angielskiej transkrypcji (np. Radulov, Mozyakin). Od sezonu 2011/12 nazwiska na koszulkach we wszystkich meczach są zapisywane wedle angielskiej transkrypcji nazwisk.

Zdrowie i bezpieczeństwo[edytuj | edytuj kod]

W trosce o zdrowie i bezpieczeństwo zawodników od sezonu 2010/11 powołano do życia portal medyczny, został wprowadzony elektroniczny paszport medyczny dla hokeistów i opracowano nowe standardy bezpieczeństwa dla płyt lodowisk[23]. W związku z katastrofą lotniczą z 2011 drużyny Łokomotiwu, w 2012 władze ligi zdecydowały, że drużyny mogą podróżować na mecze wyłącznie samolotami Boeing i Airbus, nie starszymi niż 15 lat[24].

Odległości[edytuj | edytuj kod]

W związku z odległością geograficzną pomiędzy miastami-siedzibami klubów, drużyny w rozgrywkach KHL mają do pokonania w czasie sezonu wiele tysięcy kilometrów w czasie podróży na mecze (dla porównania wiele więcej niż kluby w lidze NHL). Biorąc pod uwagę sezon 2012/2013 najdłużej w podróży będzie zespół Amura Chabarowsk – 108 tys. km (miasto Chabarowsk położone jest na rosyjskim Dalekim Wschodzie). Najmmiej do pokonania ma drużyna Łokomotiwu Jarosław – 35 tys. km. Największa odległość między dwoma klubami do pokonania to odległość od Chabarowska do Pragi w Czechach (HC Lev Praga) – 7680 km[25].

Sędziowie[edytuj | edytuj kod]

Mecze rozgrywek KHL prowadzi czterech sędziów – dwóch głównych i dwóch liniowych. Zdecydowana większość z nich to obywatele rosyjskich. W nielicznych przypadkach spotkania ligi prowadzą sędziowie czescy i fińscy.

Mecz Gwiazd[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Mecz Gwiazd KHL.

Od sezonu 2008/2009 rozgrywany jest Mecz Gwiazd ligi KHL. W pierwszych dwóch edycjach rywalizowały ze sobą zespoły „Obcokrajowców” i „Rosjan”. Od sezonu 2010/2011 spotkanie rozgrywają między sobą drużyny Konferencji Zachód i Wschód.

KHL Junior Draft[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: KHL Junior Draft.

Od 2009 organizowany jest draft zawodników w wieku juniorskim, podczas którego kluby KHL wybierają młodych hokeistów.

Maskotki klubowe[edytuj | edytuj kod]

Kluby posiadają maskotki, którymi z reguły są postacie zwierząt, związanych z regionem położenia miasta[26][27][28].

Transmisje[edytuj | edytuj kod]

Oficjalnym stacją telewizyjną transmitującą mecze ligi jest KHL-TV[29]. Ponadto spotkania są transmitowane w innych kanałach: w tym ogólnorosyjskich Rossija 2 i Sport 1 oraz lokalnych i miejskich w rejonach pochodzenia klubów w Rosji. Poza tym prawa transmisyjne posiadają stacje w innych krajach: XSPORT, ICTV (Ukraina), Biełaruś-2 (Białoruś), Astana TV (Kazachstan), TV6 Latvia (Łotwa), Viasat Sport Baltic (kraje bałtyckie), Viasat Sport (Skandynawia), Nova Sport (Czechy i Słowacja), LAOLA1.tv (Niemcy i Austria), Sportitalia 2 / 24 (Włochy), ESPN3 i MGS Network (USA). W polskiej sferze mecze rozgrywek (w tym Mecz Gwiazd 2011[30]) były epizodycznie transmitowane przez TVP Sport[31][32].

Sponsoring i finanse[edytuj | edytuj kod]

Za sponsoring ligi KHL odpowiadały światowe przedsiębiorstwa i koncerny z różnych branż: Sogaz, Megafon, Chevrolet[33], Gazprombank, BP Visco, Nikon, MND, Ostchem, Eriell, PepsiCo[34], Castrol[35], TET[36].

W ramach polityki przejrzystości władze rozgrywek publikują wysokości budżetów klubów[37][38] oraz sumy wynagrodzeń w zespołach[39]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Transmisje także w Chorwacji. http://www.sportowefakty.pl/hokej/2010/11/09/khl-metallurg-nowokuznieck-nadal-szuka-trenera-powrot-nikoli/.
  2. Transkrypcja nazwy oryginalnej w języku rosyjskim według zasad PWN. Por. Zasady pisowni i interpunkcji. (308) B. Transkrypcja. PWN. [dostęp 6 listopada 2010].
  3. Skrótu polskiej nazwy nie stosuje się, powszechnie stosowany jest skrót angielski.
  4. Общая информация о Лиге (ros.). khl.ru. [dostęp 6 listopada 2010].
  5. Światowy kryzys uderzył w Kontynentalną Ligę Hokejową (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2010-11-06].
  6. Pierwszy gol bramkarza w KHL (VIDEO) (pol.). hokej.net. [dostęp 2010-11-06].
  7. Wielka bitwa na lodzie! Dostał nawet Jagr! Film! (pol.). interia.pl. [dostęp 2010-11-06].
  8. Porażka Hurricanes z drużyną z KHL (pol.). onet.pl. [dostęp 2010-11-06].
  9. About the KHL (ang.). khl.ru. [dostęp 6 listopada 2010].
  10. About the KHL (ang.). en.khl.ru. [dostęp 2012-11-22].
  11. Divisions (ang.). en.khl.ru. [dostęp 2012-11-22].
  12. Opracowane na podstawie materiału źródłowego: The League’s Finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 2010-05-28].
  13. Kontinental Hockey League – Official Website.
  14. Walentin Sycz był prezesem Rosyjskiej Federacji Hokeja na Lodzie. W 1997 roku szef został zamordowany, gdy jechał do pracy ze swej daczy Dożywotnia kara dla trenera za zorganizowanie napadu na piłkarzy (pol.). trao.pl. [dostęp 2010-05-28].
  15. http://www.khl.ru/news/2013/12/28/221551.html.
  16. http://www.khl.ru/news/2013/07/03/176061.html.
  17. http://en.khl.ru/news/2013/07/04/25180.html.
  18. Top Management (ang.). en.khl.ru. [dostęp 2012-11-22].
  19. League Structure (ang.). en.khl.ru. [dostęp 2012-11-22].
  20. http://www.khlptu.ru/about/.
  21. http://www.khlptu.ru/contacts/.
  22. http://www.khl.ru/news/2013/07/08/179753.html.
  23. KHL, czyli liga rozwijająca się w ekspresowym tempie (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2012-02-10].
  24. Tylko z nowych samolotów mogą korzystać hokeiści w Rosji (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2012-02-10].
  25. Chabarovsk nalieta 108-tisíc km, Slovan polovicu – HOKEJ.sk :: Rusko – KHL.
  26. http://www.nashermak.ru/samye-zapominayushhiesya-talismany-kxl-i-vxl/.
  27. http://www.sovsport.ru/gazeta/article-item/550840.
  28. http://vk.com/album-37610081_155613923#/album-37610081_155613923.
  29. http://tv.khl.ru/about/.
  30. http://wiadomosci.mediarun.pl/artykul/media-telewizja,mecz-gwiazd-khl-na-zywo-w-tvp-sport,9397,4,1,1.html.
  31. http://www.hokej.net/pl/nhlnewsy/67/news,artykul,10,24845,dwa-mecze-khl---nhl-na-antenie-tvp-sport.html.
  32. http://www.hokej.sport24.pl/news/show/133902/nhl/dwa-mecze-khl--nhl-na-antenie-tvp-sport-.
  33. http://en.khl.ru/news/2013/09/04/25228.html.
  34. http://en.khl.ru/news/2013/08/30/25218.html.
  35. http://en.khl.ru/news/2013/09/04/25224.html.
  36. http://en.khl.ru/news/2013/09/04/25223.html.
  37. http://hokej.net/pl/news,artykul,34,30782,jak-oni-zarabiaja-w-khl.html.
  38. http://www.khl.ru/news/2013/09/04/195079.html.
  39. http://en.khl.ru/documents/KHL_clubs_payrolls_2013.pdf.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]