Kontrola dostępu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy bezpieczeństwa fizycznego. Zobacz też: Autoryzacja (informatyka).

Kontrola dostępusystem polegający na zainstalowaniu odpowiednich urządzeń lub oprogramowania oraz wdrożeniu procedur organizacyjnych, mających na celu identyfikację podmiotu.

Zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Kontrola dostępu znajduje zastosowanie głównie wśród wielkich korporacji, których pracownicy pracują w biurowcach i kampusach. Często systemy te stosuje się do zabezpieczeń pojedynczych pomieszczeń, takich jak magazyny czy serwerownie. O popularności tej metody uwierzytelniania świadczy fakt wprowadzenia jej na imprezach masowych, wyciągach narciarskich, a nawet na płatnych parkingach.

Metody identyfikacji[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie metody identyfikacji wymagają odpowiednich urządzeń wejściowych (skaner, klawiatura) oraz wykonawczych (rygle, zamki elektroniczne). Korzystnym rozwiązaniem jest połączenie wszystkich elementów systemu w sieć, tworząc oparty na informatyce system zabezpieczeń.

Zalety[edytuj | edytuj kod]

  • bezobsługowe określenie uprawnień
  • zwiększona ochrona danych i mienia
  • natychmiastowa identyfikacja
  • monitoring zdarzeń
  • zwiększona wygoda (np. jedna karta zamiast pęku kluczy)
  • łatwa rozbudowa

Wady[edytuj | edytuj kod]

  • wysokie koszty

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]