Kontynentalne Stany Zjednoczone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa pokazuje kontynentalne Stany Zjednoczone.

Kontynentalne Stany Zjednoczone – 48 amerykańskich stanów leżących na kontynencie północno-amerykańskim, usytuowane na południe od Kanady, włącznie ze stolicą – Waszyngtonem (District of Columbia). Określenie wyklucza stany Alaska, Hawaje, a także wszystkie przybrzeżne amerykańskie terytoria i posiadłości, takie jak Portoryko.

Powierzchnia[edytuj | edytuj kod]

Łącznie 48 graniczących stanów oraz Dystrykt Kolumbii (Waszyngton) mają powierzchnię 7 825 267,25 km². Z tego, 7 663 941,71 km² to ląd, który obejmuje 83,65% terenów lądowych Stanów Zjednoczonych. Oficjalnie 416 522,38 km² to tereny wodne, które stanowią 62,66% państwowych terenów wodnych.

Zaludnienie[edytuj | edytuj kod]

Spis ludności z 2000r. przedstawia poziom zaludnienia na poziomie 279 583 437. Obejmuje on 99,35% amerykańskiej populacji. Gęstość zaludnienia wynosiła 36,480 mieszkańców/km², w porównaniu do 30,716/km² dla całego państwa.