Konwencja Metryczna
Konwencja Metryczna – traktat podpisany przez siedemnaście państw w 1875 roku w celu ujednolicenia systemu metrycznego na świecie.
W tym samym czasie utworzono Międzynarodowe Biuro Miar i Wag (BIPM), które jest finansowane ze składek sygnatariuszy traktatu. Obecnie Międzynarodowa Konwencja Metryczna ma pięćdziesięciu jeden członków, a stowarzysza dalszych dwudziestu siedmiu[1]. Polska podpisała Konwencję 12 maja 1925 roku[2].
Poszczególne państwa w ramach Konwencji przedstawiają własne naukowe opracowania metrologiczne, które są weryfikowane, dyskutowane i następnie przyjmowane jako wspólne ustalenia. Polską instytucją, która bierze udział w pracach i reprezentuje Polskę na arenie międzynarodowej, jest Główny Urząd Miar.
Obecnie (2008) celem Konwencji jest doskonalenie systemu metrycznego, osiągnięcie spójności pomiarowej m.in. przez porównania wzorców oraz zawieranie porozumień przez kraje członkowskie w sprawie wzajemnego uznawania wzorców jednostek miar oraz świadectw wzorcowania i pomiarów wydawanych przez krajowe instytucje metrologiczne.
Najwyższym organem Konwencji Metrycznej jest Generalna Konferencja Miar (CGPM). Generalnej Konferencji Miar podlega Międzynarodowy Komitet Miar i Wag (CIPM). CIPM nadzoruje działalność Międzynarodowego Biura Miar i Wag, powołuje Komitety Doradcze, a także przygotowuje projekty uchwał Generalnej Konferencji Miar.
Przypisy
- ↑ Member States and Associates (ang.). [dostęp 15 grudnia 2008].
- ↑ Jolanta Remiszewska oprac.: Udział Polski w pracach międzynarodowych organizacji metrologicznych (pol.). [dostęp 11 grudnia 2008].
Bibliografia [edytuj]
- Encyklopedia PWN, hasło: Konwencja Metryczna (pol.). [dostęp 11 grudnia 2008].
- GUM – Współpraca miedzynarodowa (pol.). [dostęp 11 grudnia 2008].
