Konwencja o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Konwencja o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt (The Convention on the Conservation of Migratory Species of Wild Animals, w skrócie CMS) zwana Konwencją Bońskąumowa międzynarodowa sporządzona 23 czerwca 1979 roku w Bonn celem ochrony dzikich zwierząt, które migrując przekraczają jedną lub więcej granic jurysdykcji państwowej w różnych cyklach życiowych.

Strony Konwencji uznały potrzebę podjęcia działań dla uniknięcia zagrożenia jakiegokolwiek gatunku wędrownego, w tym sprzyjanie badaniom nad gatunkami wędrownymi, współdziałanie w tych badaniach i popieranie ich, podejmowanie starań dla zapewnienia bezzwłocznej ochrony zagrożonych gatunków wędrownych (załącznik I Konwencji[1]) oraz podejmowanie starań w celu zawarcia porozumień dotyczących ochrony i zarządzania gatunkami wędrownymi (załącznik II Konwencji[1]).

Organem decyzyjnym Konwencji jest Konferencja Stron Konwencji. Organem doradczym jest Rada Naukowa Konwencji. Sekretariat Konwencji mieści się w Bonn. Podczas sesji Konferencji Stron wybierany jest Komitet Stały, który pomiędzy sesjami Konferencji Stron podejmuje decyzje w niektórych sprawach.

Polska jest stroną Konwencji od 1 maja 1996, członkiem Komitetu Stałego Konwencji oraz stroną porozumień dotyczących ochrony nietoperzy (EUROBATS) i małych waleni (ASCOBANS).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Załączniki I i II w wersji obowiązującej od 5 marca 2009 (pdf)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Konwencja o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt z dnia 23 czerwca 1979 r. Dz. U. z 2003 r. Nr 2, poz. 17
  2. Konwencja Bońska. Ministerstwo Środowiska. [dostęp 31 stycznia 2010].
  3. Oficjalna strona internetowa Konwencji – Convention on Migratory Species (ang.). [dostęp 31 stycznia 2010].