Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przyjęcie Konwencji CEDAW przez państwa świata

     Sygnatariusze pierwotni

     Późniejsi sygnatariusze

     Państwa nieuznawane, objęte działaniem konwencji

     Sygnatariusze, którzy nie dokonali ratyfikacji

     Państwa nie będące sygnatariuszami

Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (ang. Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women, CEDAW) - międzynarodowa konwencja uchwalona rezolucją nr 34/180 Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 18 grudnia 1979 roku, która weszła w życie 3 września 1981 roku. Nazywana jest również międzynarodową kartą praw kobiet[1].

Charakterystyka CEDAW i ratyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Jest to pierwszy dokument międzynarodowy, w którym podjęto próbę zdefiniowania pojęcia dyskryminacji kobiet[2]. Konwencja przewiduje możliwość zastosowania dyskryminacji pozytywnej, by przyspieszyć osiągnięcie rzeczywistej równości płci. Państwa, które ratyfikowały konwencję zobowiązały się nie tylko do niedyskryminowania kobiet, ale również do zapobiegania i potępiania dyskryminacji stosowanej przez osoby prywatne lub instytucje niepubliczne.

Artykuł 5 Konwencji zobowiązuje państwa strony do zmiany społecznych i kulturowych wzorców zachowania mężczyzn i kobiet w celu osiągnięcia likwidacji przesądów i zwyczajów lub innych praktyk, opierających się na przekonaniu o niższości lub wyższości jednej z płci albo na stereotypach roli mężczyzny i kobiety.

Konwencja została ratyfikowana przez 187 państw (w tym przez niemal 40 z zastrzeżeniami)[3]. Polska ratyfikowała Konwencję 18 lipca 1980 roku. Konwencja nie została ratyfikowana przez Palau i Stany Zjednoczone.

Definicja dyskryminacji kobiet w Konwencji CEDAW[edytuj | edytuj kod]

"Dyskryminacja kobiet" oznacza wszelkie zróżnicowanie, wyłączenie lub ograniczenie ze względu na płeć, które powoduje lub ma na celu uszczuplenie albo uniemożliwienie kobietom, niezależnie od ich stanu cywilnego, przyznania, realizacji, bądź korzystania na równi z mężczyznami z praw człowieka oraz podstawowych wolności w dziedzinach życia politycznego, gospodarczego, społecznego, kulturalnego, obywatelskiego i innych[4].

Komitet ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet[edytuj | edytuj kod]

Konwencja CEDAW w artykule XVII ustanawia Komitet ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet, którego celem jest badanie postępu stosowania Konwencji. Komitet składa się z 23 osób, ekspertek i ekspertów w dziedzinie równych praw i równych szans kobiet i mężczyzn, wybranych w tajnym głosowaniu z listy osób zgłoszonych przez państwa - strony.

Sprawozdania z wykonania Konwencji CEDAW[edytuj | edytuj kod]

Artykuł XVIII zobowiązuje państwa, które ratyfikowały CEDAW do składania Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych sprawozdań dotyczących kroków ustawodawczych, sądowych, administracyjnych lub innego rodzaju, podjętych przez nie dla wykonania niniejszej Konwencji, oraz osiągniętego w tym względzie postępu. Sprawozdania mają być składane raz na cztery lata lub częściej, jeśli zwróci się o to Komitet ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Overview of the Convention (ang.). www.un.org. [dostęp 2012-03-22].
  2. Agnieszka Grzybek (red.): Prawa kobiet w dokumentach ONZ. Warszawa: Ośrodek Informacji Środowisk Kobiecych – OŚKa, 1996, s. 95. ISBN 83-909820-2-1..
  3. Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women - status at 22.03.2012 (ang.). [dostęp 2012-03-22].
  4. Konwencja w sprawie Likwidacji Wszelkich Form Dyskryminacji Kobiet (pol.). [dostęp 2012-03-22]., Część I, Artykuł I.