Konwent San Marco we Florencji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Muzeum św. Marka
Museo di San Marco
Widok na Muzeum św. Marka
Widok na Muzeum św. Marka
Państwo  Włochy
Miejscowość Florencja
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Muzeum św. Marka
Muzeum św. Marka
Ziemia 43°46′41,71″N 11°15′33,20″E/43,778253 11,259222Na mapach: 43°46′41,71″N 11°15′33,20″E/43,778253 11,259222
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Muzeum św. Marka (wł. Museo di San Marco) znajduje się we Florencji w kompleksie dominikanów San Marco. Kompleks składa się z klasztoru i kościoła.

Historia klasztoru[edytuj | edytuj kod]

Klasztor trafił w posiadanie zakonników w 1434 roku z rąk papieża Eugeniusza IV. Wówczas był to stary i zniszczony budynek klasztorny z XII wieku, należący do zakonników św. Sylwestra. Pierwszą modernizację klasztoru zlecił Cosimo de'Medici, włoskiemu architektowi i rzeźbiarzowi Michelozzie. Prace trwały w latach 14371452[1].

W XVI wieku pod kierunkim Giambolognego przeprowadzono kolejny remont i rozbudowę. W 1678 roku wnętrze zostało odnowione przez Piera Francesca Silvaniego a w 1780 roku istniejąca do dziś fasadę przebudował Gioacchino Pronti.

Klasztor i muzeum[edytuj | edytuj kod]

W klasztorze (obecnie muzeum) w XV wieku mieszkał słynny dominikanin i malarz Fra Angelico oraz kaznodzieja Girolamo Savonarola.

W 1808 roku na czas wojen napoleońskich dominikanie opuścili klasztor. W 1866 roku budynek przeszedł w posiadanie państwa i zakon musiał ponownie opuścić klasztor.

W części budynku wokół tzw. krużganka świętego Antoniego otworzono Museo di San Marco. Wejście do muzeum ozdobione jest freskami Bernardino Poccetti z XVI i XVII wieku. W zbiorach muzea znajdują się freski Fra Angelico oraz obrazy tablicowe Fra Bartolomea.

Muzeum wystawia również prace innych artystów m.in. Domenico Ghirlandaio, Alessio Baldovinetti i Giovanni Antonio Sogliani

Sala biblioteczna[edytuj | edytuj kod]

W murach klasztoru znajduje się biblioteka, powstała w 1444 roku. W epoce renesansu za panowania Lorenzo de' Medici organizowano w niej spotkania florenckich humanistów na których bywał m.in. Giovanni Pico della Mirandola. Przez salę biblioteczną przechodzi ciąg smukłych kolumn z jońskimi głowicami na których spoczywają arkady oddzielające beczkowato sklepiony korytarz środkowy od obydwu krzyżowo sklepionych korytarzy bocznych. Biblioteka była pierwszą[2] w Europie publiczną biblioteką i służyła mnichom jako scriptorium. W zbiorach bibliotecznych prócz wielu oryginalnych XV-wiecznych rękopisów przechowywane są również manuskrypty kaznodziei Girolamo Savonaroli.

Dormitorio di San Marco[edytuj | edytuj kod]

Dormitorio di San Marco jest kompleksem cel w których mieszkali mnisi. Ich cele i korytarze zostały ozdobione przez freski Fra Angelico i jego uczniów. Do najbardziej znanych są freski Zwiastowania i Noli me tangere.

Obrazy i freski znajdujące się w muzeum[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tim Jepson: Przewodnik National Geographic - Włochy. Warszawa: G+J RBA Sp. z o.o.& Co. Spółka Komandytowa, 2002, s. 228. ISBN 83-88132-80-6.
  2. Praca zbiorowa: Przewodniki Wiedzy i Życia - Florencja i Toskania. Warszawa: Hachette Livre Polska sp. z o.o., 2009, s. 97. ISBN 978-83-7575-692-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]