Konwikt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Konwikt (łac. convictus) - forma internatu dla uczniów uczęszczających do szkoły prowadzonej przez dany zakon katolicki. W dawnej Polsce najwięcej było konwiktów pijarów, teatynów i jezuitów. Te zakony bowiem zajmowały się z założenia edukacją. Konwikty cechowały się surową dyscypliną, koncentrując się na kształtowaniu charakterów wychowanków.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]