Konyza kanadyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Konyza kanadyjska
Asteroideae spp Sturm10.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj konyza
Gatunek konyza kanadyjska
Nazwa systematyczna
Conyza canadensis (L.) Cronquist
Bull. Torrey Bot. Club 70:632. 1943
Synonimy

Erigeron canadensis L.[2]

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Konyza kanadyjska, przymiotno kanadyjskie (Conyza canadensis (L.) Cronquist) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej i Środkowej, rozprzestrzenił się także w innych rejonach świata[2]. W Polsce pojawił się w I połowie XVIII w. w wyniku nieświadomego zawleczenia[3] W Polsce jest obecnie rośliną bardzo pospolitą. Kenofit[4]

Koszyczki

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Szorstka, wzniesiona, górą rozgałęziona. Wysokość przeważnie do 1 m.
Liście
Wąskie, lancetowate, z rzadka szorstko owłosione i orzęsione.
Kwiaty
Koszyczki małe, gęsto skupione w wiechę. W jednym koszyczku 25-45 kwiatów. Okrywa koszyczka naga, o długości 3-4 mm. Kwiaty brzeżne języczkowate, brudnobiałe, wyraźnie dłuższe od listków okrywy[5].
Owoce
Z puchem kielichowym.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Systematyka i zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z przymiotnem ostrym[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Ziele Herba Erigerontis canadensis zawierające flawonoidy i olejki eteryczne wykorzystywane jest do produkcji perfum[5].
  • Z ziela przymiotna produkowane są tabletki przeciwkrwotoczne Hemorigen[7].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-06-15].
  3. IOP Krsków. Gatunki obce w Polsce
  4. 4,0 4,1 4,2 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  5. 5,0 5,1 5,2 Jakub = Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
  6. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  7. www.doz.pl: Encyklopedia leków: Hemorigen (pol.). [dostęp 23 stycznia 2009].