Kopalnia Węgla Kamiennego Marcel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 50°02′31″N 18°29′09″E/50,041944 18,485833

Kopalnia Węgla Kamiennego Marcel ( do 1949 Emma) – kopalnia węgla kamiennego znajduje się w Radlinie koło Wodzisławia Śląskiego w województwie śląskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki kopalni sięgają roku 1858. Kopalnia do 1945 roku nosiła nazwę "Emma", a w latach 1945 do 1949 "Ema". 27 kwietnia 1949 roku kopalni nadano nazwę "Marcel" - na cześć działacza komunistycznego Józefa Kolorza o pseudonimie "Marcel". Jest to obok koksowni Radlin największy zakład przemysłowy w Radlinie. W roku 1995 KWK Marcel połączono z Kopalnią Węgla Kamiennego "1 Maja". Kopalnia jest spadkobiercą obszarów górniczych po KWK "1 Maja" oraz częściowo po KWK "Rymer".

Kopalnia "Marcel" wchodziła po II wojnie światowej, kolejno w skład organizacji skupiających zakłady górnicze na naszym terenie: Rybnickie Zjednoczenie Przemysłu Węglowego (działało w latach 1945-1982), Zrzeszenie Kopalń Węgla Kamiennego w Jastrzębiu-Zdroju (działało w latach 1982-1984), Rybnicko-Jastrzębskie Gwarectwo Węglowe (działało w latach 1984-1988), Przedsiębiorstwo Eksploatacji Węgla "Południe" z siedzibą w Jastrzębiu-Zdroju (do chwili uzyskania samodzielności ekonomicznej; działało w latach 1989-1990)[1]. 1 kwietnia 1993 roku kopalnia "Marcel" weszła w skład Rybnickiej Spółki Węglowej S.A. Obecnie kopalnia wchodzi w struktury organizacyjne Kompanii Węglowej S.A.. W latach 1975-1997 nosiła nazwę Kopalnia Węgla Kamiennego Marcel w Wodzisławiu Śląskim (Radlin był wtedy dzielnicą Wodzisławia). W 1995 r. została połączona z KWK 1 Maja.

Czasy obecne[edytuj | edytuj kod]

Aktualnie kopalnia prowadziła i prowadzi wydobycie węgla ze złóż znajdujących się pod miejscowościami Radlin, Wodzisław Śląski, Rybnik-Niedobczyce, Marklowice, Mszana, Świerklany. Największe złoża węgla znajdują się na terenie Gminy Marklowice.

Jest w zasadzie zakładem dwuruchowym - jeden ruch znajduje się w Radlinie - zakład główny KWK "Marcel", drugi ruch to tzw. część marklowicka gdzie zlokalizowane są szyby Marklowice I (zjazdowo-materiałowy) i Marklowice II (szyb wentylacyjno-wydechowy) w Marklowicach. Główna koncentracja obecnego wydobycia, a także przyszłość kopalni związana jest z częścią marklowicką, gdzie obecnie eksploatuje się pokłady z głębokości od 290 do 700 m pod ziemią. W części marklowickiej wydobycie prowadzone jest z 3 ścian eksploatacyjnych. W części macierzystej wydobycie prowadzi się na 1 ścianie (planuje się jeszcze prowadzenie eksploatacji przez ok. 5-10 lat), po czym całe wydobycie kopalni pochodzić będzie z części marklowickiej. Zakład główny kopalni "Marcel" w Radlinie posiada 3 szyby wydechowe: 2 przeznaczone do zjazdu załogi i materiału (Szyb "Antoni" - poziomy 400, 600 i 800, Szyb "Wiktor" - poziomy 200, 400 i 600) oraz szyb wydobywczy,w którym zamontowane są urządzenia skipowe (Szyb "III" czasem potocznie nazywany Szyb "Julia") przeznaczony do wywozu urobku z części marcelowskiej (awaryjnie do zjazdu załogi). Szyb wydechowy "IV (przez załogę nazywany też Szyb"Bartek") przy którym pracują wentylatory głównego przewietrzania dla całej kopalni znajduje się 400 m od zakładu głównego, przy drodze krajowej nr 78. Szyb ten nie jest przystosowany do regularnej jazdy ludzi ani materiału. Z części marcelowskiej urobek wyjeżdża na powierzchnię za pomocą szybu "Julia". Z kolei dla części marklowickiej została zbudowana upadowa odstawczo-transportowa z powierzchni na poziom 400. Upadowa ma długość 1840m, na całej długości jest poprowadzony nowoczesny taśmociąg - odstawa urobku z części marklowickiej. Na upadowej znajduje się także kolejka spągowa do transportu materiału z i do wyrobisk kopalni. Z upadową wiązane są duże plany ze względu na znacznie niższe koszty transportu materiału kolejką spągową do wyrobisk kopalni a następnie przewozem podziemnym, aniżeli transport szybowy materiału. Zakład przeróbki węgla oraz bocznica kolejowa do załadunku pociągów węglem znajdują się w radlińskiej części kopalni (przez załogę tradycyjnie zwaną Emą). Zasoby bilansowe kopalni to ok. 40 mln ton.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Janusz Lubszczyk, Od Rybnickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego do Jastrzębskiej Spółki Węglowej, „Biuletyn Galerii Historii Miasta” nr 4 (30) z grudnia 2013 r., s. 11-14 (ISSN 2080-3737).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

KWK Marcel w WNP