Kopalnia Węgla Kamiennego „Pniówek”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
KWK Pniówek
KWK Pniówek
KWK Pniówek
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Lokalizacja Pniówek
Siedziba 43 - 250 Pawłowice
ul. Krucza 18
Dyrektor Krzysztof Zabój
Ważni akcjonariusze JSW SA
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
KWK Pniówek
KWK Pniówek
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
KWK Pniówek
KWK Pniówek
Ziemia 49°58′02″N 18°41′23″E/49,967222 18,689722Na mapach: 49°58′02″N 18°41′23″E/49,967222 18,689722

Kopalnia Węgla Kamiennego „Pniówek”, KWK Pniówek (dawniej KWK XXX-lecia PRL) – kopalnia węgla koksującego we wsi Pniówek (niegdyś dzielnica Jastrzębia-Zdroju), w gminie Pawłowice, powiecie pszczyńskim, w województwie śląskim, należy do Jastrzębskiej Spółki Węglowej.

Nazwa pochodzi od wsi, w której kopalnia jest zlokalizowana, jednakże przez szereg lat nosiła nazwę XXX-lecia PRL. Kopalnia w latach 1981–2002 była zarządcą zameczku prezydenckiego w Wiśle.

Kopalnia „Pniówek” była budowana w latach 1963–1974. Nazywano ją wówczas "superkopalnią" lub "siódmym cudem"[1]. Złoże KWK „Pniówek” znajduje się na terenie gminy Pawłowice (87,1%) oraz miasta Jastrzębie-Zdrój (12,9%).

Kopalnia Pniówek (wówczas XXX-lecia PRL) wchodziła kolejno w skład: Rybnickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego (działało w latach 1945-1982), Zrzeszenia Kopalń Węgla Kamiennego w Jastrzębiu-Zdroju (działało w latach 1982-1984), Rybnicko-Jastrzębskiego Gwarectwa Węglowego (działało w latach 1984-1988), Przedsiębiorstwa Eksploatacji Węgla "Południe" z siedzibą w Jastrzębiu-Zdroju (do chwili uzyskania samodzielności ekonomicznej; działało w latach 1989-1990))[2]. 1 kwietnia 1993 roku weszła w skład [[Jastrzębska Spółka Węglowa}Jastrzębskiej Spółki Węglowej S.A.]]. Dyrektorem kopalni jest Krzysztof Zabój. Zatrudnienie na koniec 2011 roku wynosiło 5362 osób.

W 2008 r. rozpoczęto prace związane z rozbudową kopalni o złoże „Pawłowice 1”. 21 czerwca 2012 r. Minister Środowiska udzielił Jastrzębskiej Spółce Węglowej S.A. koncesji na wydobywanie węgla kamiennego i metanu jako kopaliny towarzyszącej ze złoża „Pawłowice 1”. Koncesję wydano do 31 grudnia 2051 r. Złoże „Pawłowice 1” zalega na obszarze części gmin Pszczyna, Pawłowice, Suszec i w niewielkim stopniu pod terenem miasta Żory. Złoże „Pawłowice 1” o powierzchni 15,83 km², zlokalizowane jest w bezpośrednim sąsiedztwie czynnej kopalni „Pniówek”. Całość zasobów przemysłowych stanowią węgle koksowe, w zdecydowanej większości jest to poszukiwany na rynku wysokiej jakości węgiel ortokoksowy typu 35, który stanowi około 78% zasobów przemysłowych, pozostałe 22% zasobów stanowią węgle koksowe typu 34. Zasoby złoża „Pawłowice 1” udostępnione zostaną z wyrobisk czynnej kopalni „Pniówek”. Uzyskanie pierwszego wydobycia z zachodniej części złoża „Pawłowice 1”, bezpośrednio przylegającej do wschodniej granicy obszaru górniczego kopalni „Pniówek”, planowane jest w 2014 r. [3]

Udostępnienie i zagospodarowanie zasobów złoża „Pawłowice 1” do głębokości 1140m, przyczyni się do wydłużenia żywotności kopalni „Pniówek” o ok. 25 lat. Natomiast udostepnienie zasobów zalegających w zakresie głębokości 1140–1300 m wydłuży żywotność kopalni o kolejne lata.

Charakterystyka i podstawowe dane na temat kopalni[edytuj | edytuj kod]

  • Wielkość obszaru górniczego 28 554 m2[4]
  • Wielkość zasobów bilansowych: Pniówek 80,9 mln ton (w roku 2013), 101 mln ton (w roku 2008), Pawłowice 1 54,3 mln ton (w roku 2013 roku)
  • Eksploatowane pokłady: 357/1, 360/1, 361, 363, 401,1, 403/1, 404/2[5]
  • Średnie wydobycie dobowe: 11 200 ton (2013), 14 500 ton (2008)
  • Typ węgla handlowego 35.1 (ortokoksowy), produkowane sortymanety: przerost, groszek, pył, gaz-koks, muł, niesort
  • Średnie wartości w węglu handlowym: wartość opałowa 28 902 kJ/kg, zasiarczenie 0,69 %, zapopielenie 7,79 %
  • Okres funkcjonowania bez inwestycji strategicznych: do 2025 roku
  • Okres funkcjonowania przy realizacji inwestycji strategicznych: do 2051 roku

Charakterystyka złoża[edytuj | edytuj kod]

Nadkład:

Karbon:

  • warstwy orzeskie o grubości do 720 m, zbudowane z serii ilasto-piaszczystej i 29 pokładów węgla od 340/1 do 363 o zmiennej grubości 0,7-12,5 m
  • warstwy rudzkie o grubości do 550 m zbudowane z serii ilasto-piaszczystej z przewagą łupków ilastych, w dolnej części ławice piaskowców i zlepieńców; 21 pokładów węgla od 401/1 do 418/3 o średniej grubości 2,0 m
  • warstwy siodłowe (przewiercone kilkoma otworami) o grubości 220 m (udokumentowano 2 pokłady 501 i 510 o grubości do 12 m).

Warstwy karbońskie zapadają w kierunku północno-wschodnim pod kątem 5-10°, we wschodniej części do 12°. Złoże zaangażowane tektonicznie, liczne uskoki o zrzucie 0,5-100 m.

Skala zagrożeń naturalnych: metanowe - kategoria IV, wodne - I stopień, tąpaniowe nie występuje, pyłowe - klasa B, pożarowe - grupa I i II.

Przypisy

  1. Janusz Lubszczyk, Od Rybnickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego do Jastrzębskiej Spółki Węglowej, „Biuletyn Galerii Historii Miasta” nr 4 (30) z grudnia 2013 r., s. 11 (ISSN 2080-3737).
  2. Janusz Lubszczyk, Od Rybnickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego do Jastrzębskiej Spółki Węglowej, „Biuletyn Galerii Historii Miasta” nr 4 (30) z grudnia 2013 r., s. 11-14 (ISSN 2080-3737).
  3. JSW ma nową koncesję. rynekinfrastruktury.pl. [dostęp 2012-08-31].
  4. JSW. jsw.pl. [dostęp 2012-08-31].
  5. Vademecum górnictwo i geologia, energetyka, hutnictwo, Kraków 2008

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]