Koprzywianka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koprzywianka
Koprzywianka w Złotej
Koprzywianka w Złotej
Kontynent Europa
Lokalizacja Polska
Rzeka
Długość 66 km
Powierzchnia zlewni 707,4 km²
Źródło
Miejsce Szczytniak, Pasmo Jeleniowskie
Wysokość 380 m n.p.m.
Ujście
Recypient Wisła
Miejsce Sandomierz
Wysokość 141 m n.p.m.
Współrzędne 50°40′08″N 21°44′02″E/50,668889 21,733889
Położenie na mapie Europy
Mapa lokalizacyjna Europy
ujście
ujście

Koprzywiankarzeka, lewostronny dopływ Wisły, o długości 66 km, której źródło znajduje się na południowym stoku Szczytniaka (Pasmo Jeleniowskie Gór Świętokrzyskich), na wysokości 380 m n.p.m., a ujście w Sandomierzu na wys. 141 m n.p.m.

Koprzywianka jest najdłuższą z rzek płynących przez Wyżynę Sandomierską i jednocześnie mająca największe dorzecze.

Środkowy i górny odcinek rzeki mają charakter wyżynny, natomiast ujściowy długości około 14 km - nizinny.

Dorzecze Koprzywianki leży na obszarze południowo-wschodniego fragmentu Wyżyny Kieleckiej (Góry Świętokrzyskie, Pogórze Szydłowskie, Wyżyna Sandomierska), wschodniej części Niecki Nidziańskiej (Niecka Połaniecka), oraz Niziny Nadwiślańskiej.

Od Koprzywnicy rzeka płynie sztucznym korytem, wykorzystując dolny bieg Gorzyczanki i Wisełki. Od Sośniczan do ujścia jest obwałowana.

Od wielu lat rzeka zarybiana jest pstrągiem potokowym oraz lipieniem, oprócz tych dwóch gatunków ryb można spotkać w jej nurcie klenie, płocie, okonie, jelce, kiełbie, strzeble potokowe, a nawet karasie srebrzyste i słonecznice.

Dolina Koprzywianki wraz z dolinami dopływów (m. in. Kacanka) w środkowym odcinku planowana jest objęciem obszarem Natura 2000 pod nazwą Ostoja Żyznów.

Ważniejsze dopływy[edytuj | edytuj kod]

Ważniejsze miejscowości nad Koprzywianką[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]