Koralowce sześciopromienne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koralowce sześciopromienne
Hexacorallia[1]
Anemones
Anemones
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ parzydełkowce
Gromada koralowce
Podgromada koralowce sześciopromienne
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Kolonia koralowców z rzędu Zoanthidea

Koralowce sześciopromienne (Hexacorallia) – podgromada koralowców (Anthozoa), do której należą gatunki żyjące samotnie jak i tworzące kolonie. Charakteryzują się obecnością sześciu (lub wielokrotności) przegród w jamie gastralnej. Należą do nich gatunki w większości osiadłe. Nieliczne wędrują pełzając lub pływając.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Liczba ramion, otaczających otwór gębowy polipa oraz przegród dzielących jamę gastralną jest równa 6 lub wielokrotności 6 (wówczas występują parami), rzadziej (wtórnie) ich liczba wynosi 5, 8 lub 10, a także ich wielokrotność. U większości występuje zewnętrzny szkielet, często bardzo masywny – wapienny, organiczny lub organiczno-wapienny. W odróżnieniu od koralowców ośmiopromiennych (Octocorallia), chorągiewki mięśniowe na przegrodach są zwrócone w różnych kierunkach. Komórki parzydełkowe różnorodne – typu astomoknidy, stomoknidy i spirocysty z wieczkiem zamykającym[2].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Podgromada koralowców sześciopromiennych dzieli się na 6 rzędów koralowców żyjących obecnie[3][4] (około 4300 gatunków[5]) i 2 rzędy koralowców wymarłych:

Większość analiz filogenetycznych opartych na danych molekularnych potwierdza monofiletyzm rzędów współcześnie żyjących. Jedynie relacje pomiędzy Scleractinia i Corallimorpharia są kontrowersyjne[5].

Przypisy

  1. Hexacorallia w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Zoologia : bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 110–115. ISBN 978-83-01-16108-8.
  3. Hexacorallians of the world (ang.). [dostęp 2010-04-04].
  4. Polskie nazwy zwyczajowe za: Czesław Jura: Bezkręgowce : podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. ISBN 978-83-01-14595-8.
  5. 5,0 5,1 Daly et al. The phylum Cnidaria: A review of phylogenetic patterns and diversity three hundred years after Linneaeus. „Zootaxa”. 1668, s. 127-182, 2007 (ang.). 
  6. Bezkręgowce. s. 342.
  7. Bezkręgowce. s. 47.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1984. ISBN 83-214-0428-6.
  2. Podgromada:Korale sześciopromienne – Hexacorallia w: K. Dobrowolski, M. Klimaszewski, H. Szelęgiewicz Zoologia, Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, Warszawa, 1968