Korban

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Korban – różne rodzaje ofiar całopalnych, jakie zostały opisane w Biblii Hebrajskiej i Talmudzie. Były składane przez izraelitów, a w późniejszych czasach przez Kohanim (kapłanów) w Świątyni Jerozolimskiej. Korban pochodzi od hebrajskiego słowa K [a] R [o] V (קרב), które oznacza przybyć do Boga lub zbliżyć się do Niego i jest podobne do łacińskiego sacrificium, sacrum facere (czynić świętym)[1].

Żydzi składali nieustannie ofiary Bogu: zwierzęta, rośliny czy kadzidło były codziennie ofiarowane w Świątyni przez kapłanów. Prawo przewidywało, że powinny zostać ofiarowane pierwociny z płodów ziemi i pierworodne zwierzęta. Również pierworodni mężczyźni powinni zostać ofiarowani Jahwe, a potem wykupieni (Pwt 12,31; Pwt 18,10)[2].

O Korbanie wspominał Jezus Chrystus w Mk 7,11:

A wy mówicie: "Jeśli kto powie ojcu lub matce: Korban, to znaczy darem [złożonym w ofierze] jest to, co by ode mnie miało być wsparciem dla ciebie" - to już nie pozwalacie mu nic uczynić dla ojca ni dla matki.

Przypisy