Kordocenteza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kordocenteza (ang. percutaneous umbilical cord blood sampling, PUBS) – inwazyjna metoda diagnostyczna, pozwalająca na pobranie krwi z naczynia pępowinowego płodu i uzyskanie krwi płodowej do dalszych testów. Stosowana jest w diagnostyce m.in. choroby hemolitycznej płodu i wad genetycznych. Zabieg przeprowadza się pod kontrolą USG. Operator nakłuwa igłą punkcyjną naczynie pępowinowe, najczęściej żyłę pępowinową, z dojścia od strony łożyska (punkcja przezłożyskowa) bądź od strony jamy owodni (punkcja przezowodniowa), najczęściej z najbardziej stabilnego miejsca łożyskowego przyczepu pępowiny[1].

Raz na 100 procedur dochodzi do poronienia. Kordocenteza może prowadzić do utraty krwi w miejscu, w którym wbijano igłę, zakażenia, zmniejszenia tętna płodu lub przedwczesnego pęknięcia błon płodowych.[potrzebne źródło]

Przypisy

  1. Położnictwo i ginekologia. Grzegorz H. Bręborowicz (red.). Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s 106-107. ISBN 83-200-3082-X.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.