Korektor (przyrząd piśmienniczy)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Korektor – przyrząd piśmienniczy, w postaci pióra, płynu w opakowaniu z pędzlem lub w postaci "paska". Używa się go do korygowania błędów piśmienniczych. Jedna z pierwszych jego form została wynaleziona w 1951 przez Bettę Nesmith Graham - amerykańską maszynopisarkę, założycielkę firmy Liquid Paper specjalizującej się właśnie w produkcji i sprzedaży korektorów [1].