Koriacy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koriacy
Koryak armor.jpeg
Koriacy, zdjęcie z 1901 roku
Liczebność ogółem
8743 (2002)
Regiony zamieszkania
 Rosja
Języki
koriacki, rosyjski
Główne religie
prawosławie zmieszane z szamanizmem
Pokrewne grupy etniczne
Czukcze

Koriacy – lud zaliczany do paleoazjatyckch, blisko spokrewniony z Czukczami.

Koriacy, wraz z uznawanymi niekiedy za odrębny naród Alutorami, liczą 8743 (spis powszechny z 2002 roku). Jedynie połowa z nich używa własnego języka, pozostali posługują się rosyjskim.

Koriacy zamieszkują we wschodniej Syberii (Rosja), głównie półwysep Kamczatka w jego północnej części, gdzie w 1930 roku utworzono Koriacki Okręg Autonomiczny. Poza tym żyją w obwodzie magadańskim i Czukockim Okręgu Autonomicznym.

Strój koriacki

Od XVIII wieku wyznają prawosławie, zachowali jednak liczne przeżytki poprzedniej religii - szamanizmu.

Koriacy tradycyjnie dzielą się na dwie grupy. Jedną z nich stanowią zamieszkujący w głębi lądu półkoczownicy, zajmujący się głównie hodowlą reniferów; w czasach ZSRR część z nich przeszła na życie osiadłe, prowadząc działalność gospodarczą w obrębie kołchozów, zaś po rozpadzie tego kraju i kryzysie gospodarczym powróciła do tradycyjnego trybu życia. Druga grupa Koriaków tradycyjnie prowadzi osiadły tryb życia, zamieszkuje stałe osiedla na wybrzeżu i zajmuje się głównie polowaniami na morskie ssaki i rybołówstwem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]