Korla Awgust Kocor
 |
Ten artykuł od 2010-07 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Korla Awgust Kocor (wym. [ˈkɔʀla ˈawgust ˈkɔtsɔʀ]; niem. Karl August Katzer; ur. 3 grudnia 1822 we wsi Zahor - zm. 19 maja 1904 w Ketlicach k. Lubija) - łużycki kompozytor i działacz narodowy, z zawodu nauczyciel. W dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach, fortepianie oraz teorii muzyki. Podczas studiów w seminarium nauczycielskim w Budziszynie został w 1839 uczniem K. E. Heringa, miejscowego organisty i kompozytora, który był przyjacielem Roberta Schumanna.
W 1844 poznał Handrija Zejlera, łużyckiego poetę i muzyka-amatora zafascynowanego rodzimym folklorem. Współpraca Kocora z Zejlerem przyniosła efekty w postaci oratoriów, stylizowanych na łużyckie obrzędy ludowe. Największym sukcesem Kocora było oratorium Serbski kwas (Łużyckie wesele). Jest też autorem narodowej opery łużyckiej Jakub a Kata (Jakub i Kasia), pieśni patriotycznych oraz muzyki instrumentalnej.
Dzieła [edytuj]
Oratoria
- Serbskie requiem, 1894
- Wěnc hórskich spěwow, 1860
Opery
- Jakub i Kasia (Jakub a Kata), 1871
Utwory instrumentalne
- Trio klawesynowe, 1873
- Kwartet smyczkowy, 1879
- Trzy serbskie pieśni narodowe, 1879
- Serenada, 1889
