Korla Awgust Kocor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Korla Awgust Kocor

Korla Awgust Kocor (wym. [ˈkɔʀla ˈawgust ˈkɔtsɔʀ]; niem. Karl August Katzer; ur. 3 grudnia 1822 we wsi Zahor - zm. 19 maja 1904 w Ketlicach k. Lubija) - łużycki kompozytor i działacz narodowy, z zawodu nauczyciel. W dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach, fortepianie oraz teorii muzyki. Podczas studiów w seminarium nauczycielskim w Budziszynie został w 1839 uczniem K. E. Heringa, miejscowego organisty i kompozytora, który był przyjacielem Roberta Schumanna.

W 1844 poznał Handrija Zejlera, łużyckiego poetę i muzyka-amatora zafascynowanego rodzimym folklorem. Współpraca Kocora z Zejlerem przyniosła efekty w postaci oratoriów, stylizowanych na łużyckie obrzędy ludowe. Największym sukcesem Kocora było oratorium Serbski kwas (Łużyckie wesele). Jest też autorem narodowej opery łużyckiej Jakub a Kata (Jakub i Kasia), pieśni patriotycznych oraz muzyki instrumentalnej.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Oratoria

  • Serbskie requiem, 1894
  • Wěnc hórskich spěwow, 1860

Opery

  • Jakub i Kasia (Jakub a Kata), 1871

Utwory instrumentalne

  • Trio klawesynowe, 1873
  • Kwartet smyczkowy, 1879
  • Trzy serbskie pieśni narodowe, 1879
  • Serenada, 1889