Kormoran mały
Z Wikipedii
| Kormoran mały | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarioty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | pełnopłetwe |
| Rodzina | kormoranowate |
| Rodzaj | Microcarbo |
| Gatunek | kormoran mały |
| Nazwa systematyczna | |
| Microcarbo pygmeus | |
| Pallas, 1773 | |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[1] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
Kormoran mały (Microcarbo pygmeus syn. Phalacrocorax pygmeus) - średni ptak wodny z rodziny kormoranowatych, zamieszkujący Półwysep Bałkański, Azję Mniejszą, dolinę Padu oraz Kaukaz, Bliski Wschód i deltę Wołgi. W Polsce pojawia się sporadycznie.
- Cechy gatunku
- Upierzenie godowe - głowa ciemnobrązowa, ciało czarne z metalicznym zielono-czerwonym połyskiem i białymi cętkami. W upierzeniu spoczynkowym na podgardlu biała plama i brak cętek na ciele. Charakterystyczny, dłuższy niż u innych kormoranów ogon. Osobniki młodociane brązowe z wierzchu i jasne od spodu.
- Wymiary średnie
- dł. ciała ok. 45-55 cm
rozpiętość skrzydeł 80 cm
waga ok. 650-800 g - Biotop
- Rzeki, jeziora (z dużą ilością roślinności) i słone zalewy (unika jednak wybrzeży morskich).
- Gniazdo
- Kolonie lęgowe na niskich drzewach, krzewach lub w trzcinach, często w towarzystwie czapli. Gniazdo zbudowane jest z drobnych gałązek.
- Jaja
- W zniesieniu 3 do 6 jaj.
- Wysiadywanie
- Jaja wysiadywane są przez okres 27 do 30 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta opuszczają gniazdo po 70 dniach.
- Pożywienie
- Zasadniczo ryby, rzadziej inne drobne zwierzęta wodne (w tym ssaki), które zdobywa nurkując.
- Ochrona
- Objęty ochroną gatunkową.
Przypisy
- ↑ Microcarbo pygmeus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (en)
