Korniej Czukowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Korniej Czukowski
Portret Kornieja Czukowskiego autorstwa Ilji Riepina, 1910 rok
Portret Kornieja Czukowskiego autorstwa Ilji Riepina, 1910 rok
Imiona i nazwisko Nikołaj Wasiljewicz Korniejczukow
(Николай Васильевич Корнейчуков)
Pseudonim Korniej Iwanowicz Czukowski
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1882
Imperium Rosyjskie Petersburg
Data i miejsce śmierci 28 października 1969
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Pieriediełkino
Narodowość rosyjska
Język rosyjski
Obywatelstwo rosyjskie, radzieckie
Okres 1901–1969
Gatunki publicystyka, szkice, bajka, tłumaczenia
Ważne dzieła Od dwóch do pięciu, Mastierstwo Niekrasowa, O Czechowie, Krokodyl
Odznaczenia
Medal Lenin Prize.png
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Korniej Iwanowicz Czukowski (ros. Корней Иванович Чуковский), właśc. Nikołaj Wasiljewicz Korniejczukow (ros. Николай Васильевич Корнейчуков; ur. 19 marca?/31 marca 1882 w Petersburgu, zm. 28 października 1969 w Pieriediełkinie k. Moskwy) – rosyjski pisarz, teoretyk i historyk literatury, krytyk literacki i tłumacz. Ojciec Nikołaja i Lidii

W roku 1905 roku redagował i wydawał tygodnik satyryczny „Signał”. Rozgłos zyskał wierszowanymi humorystycznymi bajkami dla dzieci, w których posługiwał się kontrastem, nonsensem, egzotycznym kolorytem. Na uwagę zasługują Krokodyl (1917, wyd. pol. 1965), polski wybór Bajki (1936, przekład Władysława Broniewskiego). Dużą popularnością (do 1970 roku – 21 wydań) cieszyła się praca teoretyczna Od dwóch do pięciu (1928, wyd. pol. 1962, adaptacja Wiktora Woroszylskiego), poświęcona językowi dziecięcemu. Ważne miejsce w twórczości Czukowskiego zajmują szkice krytycznoliterackie o współczesnych mu pisarzach i grupach literackich (słynny artykuł z pogranicza eseju i pamfletu Ego-futuristy i kubo-futuristy 1914), zebrane w tomach: Ot Czechowa do naszych dni (1908), Lica i maski (1914), Kniga o sowriemiennych pisatielach (1914), Aleksandr Blok kak czełowiek i poet (1924) i innych. W badaniach literackich Czukowski stosował głównie metodę psychologiczno-biologiczną. Do ważniejszych jego prac jako historyka literatury należą monografie: Mastierstwo Niekrasowa (1952), Ludi i knigi szestidiesiatych godow (1934), wydanie rozszerzone pt. Ludi i knigi (1958), O Czechowie (1967). Czukowski zajmował się także teoretycznymi zagadnieniami sztuki przekładu (Princypy chudożestwiennego pieriewoda z 1919 roku, wydanie rozszerzone Iskusstwo pieriewoda z 1930 roku, kolejne wydanie pt. Wysokoje iskusstwo z 1941 roku) oraz zagadnieniami języka rosyjskiego (Żywoj kak żyźń, 1962). Ponadto jest autorem cennych wspomnień, m.in. Wspomnienia o pisarzach (1959, wyd. pol. 1962), Dniewniki (1991), a także Czukokkała (wyd. pełne 1989). Tłumaczył także utwory, m.in. Walta Whitmana, Marka Twaina, Rudyarda Kiplinga. Był jednym z twórców popularnego w Układzie Warszawskim czasopisma dla dzieci „Wiesiołyje kartinki”.

Znaczek pocztowy Związku Radzieckiego, Korniej Czukowski, 1982 rok (Michel 5164, Scott 5033)