Korniej Czukowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Znaczek pocztowy Związku Radzieckiego, Korniej Czukowski, 1982 (Michel 5164, Scott 5033)

Korniej Iwanowicz Czukowski (ros. Корней Иванович Чуковский), właśc. Nikołaj Wasiljewicz Korniejczukow, (ros. Николай Васильевич Корнейчуков; ur. 31 marca 1882 w Petersburgu - zm. 28 października 1969 w Pieriediełkinie k. Moskwy), ojciec Nikołaja i Lidii, rosyjski pisarz, teoretyk i historyk literatury, krytyk literacki i tłumacz.

W roku 1905 redagował i wydawał tygodnik satyryczny "Signał". Rozgłos zyskał wierszowanymi humorystycznymi bajkami dla dzieci, w których posługiwał się kontrastem, nonsensem, egzotycznym kolorytem (Krokodyl 1917, wyd. pol. 1965, polski wybór Bajki 1936, przekład Władysława Broniewskiego). Dużą popularnością (do 1970 - 21 wydań) cieszyła się praca teoretyczna Od dwóch do pięciu (1928, wyd. pol. 1962, adaptacja Wiktora Woroszylskiego)), poświęcona językowi dziecięcemu. Ważne miejsce w twórczości Czukowskiego zajmują szkice krytycznoliterackie o współczesnych mu pisarzach i grupach literackich (słynny artykuł z pogranicza eseju i pamfletu Ego-futuristy i kubo-futuristy 1914), zebrane w tomach: Ot Czechowa do naszych dni (1908), Lica i maski (1914), Kniga o sowriemiennych pisatielach (1914), Aleksandr Blok kak czełowiek i poet (1924) i innych. W badaniach literackich Czukowski stosował głównie metodę psychologiczno-biologiczną. Do ważniejszych jego prac jako historyka literatury należą monografie: Mastierstwo Niekrasowa (1952), Ludi i knigi szestidiesiatych godow (1934, wydanie rozszerzone pt. Ludi i knigi 1958), O Czechowie (1967). Czukowski zajmował się także teoretycznymi zagadnieniami sztuki przekładu (Princypy chudożestwiennego pieriewoda 1919, wydanie rozszerzone Iskusstwo pieriewoda 1930, kolejne wydanie pt. Wysokoje iskusstwo 1941) oraz zagadnieniami języka rosyjskiego (Żywoj kak żyźń 1962). Ponadto jest autorem cennych wspomnień, m.in. Wspomnienia o pisarzach (1959, wyd. pol. 1962), Dniewniki (1991), a także Czukokkała (wyd. pełne 1989). Tłumaczył także utwory, m.in. Walta Whitmana, Marka Twaina, Rudyarda Kiplinga. Był jednym z twórców popularnego w Układzie Warszawskim czasopisma dla dzieci Wiesiołyje kartinki.

Commons in image icon.svg