Korona Gór Polski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Korona Gór Polskich)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Rysy
Babia Góra
Śnieżka
Śnieżnik
Tarnica

Korona Gór Polski (Korona Gór Polskich) – 28 szczytów, nieomal odpowiadających spisowi najwyższych szczytów wszystkich pasm górskich Polski. Różnica polega na tym, że za najwyższe uznano te szczyty, na które w chwili ustalania Korony prowadził znakowany szlak turystyczny, w wyniku czego nie uwzględniono najwyższych szczytów Gór Bialskich i Gór Złotych.

Spis treści

[edytuj] Historia

Koncepcja została przedstawiona w 1997 roku przez Marka Więckowskiego i Wojciecha Lewandowskiego w czasopiśmie „Poznaj swój kraj”.

Korona Gór Polski zatwierdzona została 13 grudnia 1997 r. na specjalnym spotkaniu zwołanym przez redakcję „Poznaj swój kraj”, inaugurującym jednocześnie powstanie Klubu Zdobywców Korony Gór Polski.

Ogłaszając ideę KGP, redakcji „Poznaj swój kraj” chodziło nie tylko o odciążenie najpopularniejszych gór na czele z Tatrami i spopularyzowanie wielu innych, atrakcyjnych, lecz nieznanych pasm, ale także o dogłębne poznanie tych rejonów kraju, z ich historią, przyrodą, geologiczną przeszłością i współczesną kulturą. Zachęcając wszystkich do zdobywania KGP – co czynić można w dowolnym czasie i w dowolny sposób (pieszo, na rowerze, czy na nartach) – redakcja prowadząca klub Zdobywców (publikuje w każdym wydaniu „Poznaj swój kraj” materiały klubowe) organizuje wzorcowe wyprawy na poszczególne szczyty (do końca 2009 r. było ich 21), zapewnia swym członkom – prenumeratorom miesięcznika m.in. zniżkowe (30%) noclegi w obiektach rekomendowanych.

W styczniu 2011 r. na liście członków Klubu Zdobywców znalazły się nazwiska ok. 6000 członków, spośród których 432[1] szczyci się już godnością Zdobywcy KGP, nadawaną po udokumentowaniu wszystkich wejść przez Lożę Zdobywców KGP.

Za realizację Korony Gór Polski i prowadzenie klubu jej zdobywców redakcja „Poznaj swój kraj” otrzymała specjalne wyróżnienie w VI Ogólnopolskim Konkursie im. Mieczysława Orłowicza na najlepsze materiały prasowe, radiowe i telewizyjne promujące polską turystykę krajową w 2007 roku.

[edytuj] Kontrowersje

Istotnym problemem jest też problem granic mezoregionów. Autorzy Korony opierają się w tym względzie na innych ustaleniach niż Wikipedia, która bazuje na regionalizacji Polski według Jerzego Kondrackiego. Skutkuje to tym, że np. według autorów Korony najwyższym szczytem Beskidu Makowskiego jest Lubomir, podczas gdy według regionalizacji Kondrackiego szczyt ten należy do Beskidu Wyspowego[2].

Kolejną kontrowersją jest umieszczenie w Koronie Chełmca, którego punkt pomiarowy znajdował się na 18-metrowej wieży widokowej i dzięki temu został uznany za najwyższy w Górach Wałbrzyskich, jednak w rzeczywistości najwyższa jest Borowa.

Największe kontrowersje wzbudza umieszczenie w Koronie Gór Bialskich, które są częścią Gór Złotych, więc Góry Bialskie nie powinny w ogóle być umieszczone w Koronie, natomiast najwyższym szczytem całych Gór Złotych po polskiej stronie jest Brusek lub Postawna (różne źródła podają różne wysokości), a nie Kowadło.

[edytuj] Szczyty

Wykaz szczytów według autorów Korony[3]. Wykaz ten nie pokrywa się z przyjętą na wikipedii regionalizacją fizycznogeograficzną Polski wg Jerzego Kondrackiego[3].

Lp. Szczyt Pasmo górskie Wysokość (m n.p.m.)
1 Rysy Tatry 2499 (wierzchołek graniczny)
2 Babia Góra Beskid Żywiecki 1725
3 Śnieżka Karkonosze 1602
4 Śnieżnik Masyw Śnieżnika 1425
5 Tarnica Bieszczady 1346
6 Turbacz Gorce 1310
7 Radziejowa Beskid Sądecki 1262
8 Skrzyczne Beskid Śląski 1257
9 Mogielica Beskid Wyspowy 1171
10 Wysoka Kopa Góry Izerskie 1126
11 Rudawiec Góry Bialskie 1112
12 Orlica Góry Orlickie 1084
13 Wysoka (Wysokie Skałki) Pieniny 1050
14 Wielka Sowa Góry Sowie 1015
15 Lackowa Beskid Niski 997
16 Kowadło Góry Złote 989
17 Jagodna Góry Bystrzyckie 977
18 Skalnik Rudawy Janowickie 945
19 Waligóra Góry Kamienne 936
20 Czupel Beskid Mały 933
21 Szczeliniec Wielki Góry Stołowe 919
22 Lubomir[4] Beskid Makowski 904
23 Biskupia Kopa Góry Opawskie 889
24 Chełmiec Góry Wałbrzyskie 851
25 Kłodzka Góra Góry Bardzkie 765
26 Skopiec Góry Kaczawskie 724
27 Ślęża Masyw Ślęży 718
28 Łysica Góry Świętokrzyskie 612

Przypisy

  1. ↑ Korona Gór Polski
  2. ↑ Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2. 
  3. ↑ 3,0 3,1 Wykaz szczytów Korony Gór Polski. [dostęp 2011-02-05].
  4. ↑ Według regionalizacji Jerzego Kondrackiego szczyt ten należy do Beskidu Wyspowego

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

p • d • e
Korona Gór Polski
Rysy (2499 m) • Babia Góra (1725 m) • Śnieżka (1602 m) • Śnieżnik (1425 m) • Tarnica (1346 m) • Turbacz (1314 m) • Radziejowa (1262 m) • Skrzyczne (1257 m) • Mogielica (1171 m) • Wysoka Kopa (1126 m) • Rudawiec (1112 m) • Orlica (1084 m) • Wysokie Skałki (1050 m) • Wielka Sowa (1015 m) • Lackowa (997 m) • Kowadło (989 m) • Jagodna (977 m) • Skalnik (945 m) • Waligóra (936 m) • Czupel (933 m) • Szczeliniec Wielki (919 m) • Lubomir (904 m) • Biskupia Kopa (889 m) • Chełmiec (851 m) • Kłodzka Góra (765 m) • Skopiec (724 m) • Ślęża (718 m) • Łysica (612 m)
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Korona_G%C3%B3r_Polski&oldid=27994232”
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia