Koronka (modlitwa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paciorki różańca, używane także do odmawiania koronek

Koronka – forma modlitwy polegająca na powtarzaniu w określony sposób i określoną liczbę razy różnych modlitw np. Koronka do Miłosierdzia Bożego, Koronki Maryjne.

Koronką nazywany jest również sam sznur paciorków, służący do odmawiania określonych modlitw z jakich składa się dana koronka - najczęściej jest to różaniec, czyli koronka różańcowa. Bywają koronki, gdzie liczba powtórzeń jest inna niż w klasycznym układzie różańcowym.

Koronki katolickie[edytuj | edytuj kod]

  • Koronka (różaniec) Imienia Jezus. Jest to różaniec zapoczątkowany w zakonie dominikanów. Budowa tego różańca jest taka sama jak Różańca Najświętszej Panny Maryi z tą tylko różnicą, że w Różańcu o Imieniu Jezus nie odmawia się Zdrowaś, ale na to miejsce 10 razy: Jezusie, Synu Dawidów, zmiłuj się nad nami i na końcu każdej z części (radosnej, światła, bolesnej, chwalebnej) lub całego różańca odmawia się Litanię o Imieniu Jezus.
  • Koronka do Matki Bożej Szkaplerznej, powstała w XVI wieku w zakonie karmelitów dla Bractwa szkaplerznego, gdzie była znana do XX wieku. Podczas jej odmawiania rozważa się 7 Boleści i 7 Radości Matki Bożej, odmawiając przy każdej z tajemnic 1 Ojcze nasz i 10 Zdrowaś. W sumie: 7 Ojcze nasz i 70 Zdrowaś. Rozpoczyna się znakiem Krzyża Św. Tajemnice: 1. Obrzezanie Pana Jezusa i Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie, 2. Agonia Pana Jezusa w Ogrójcu i Nawiedzenie św. Elżbiety, 3. Biczowanie Pana Jezusa i Narodzenie Pana Jezusa, 4. Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa i Pokłon Trzech Króli, 5. Odarcie z szat Pana Jezusa i Znalezienie Pana Jezusa w Świątyni, 6. Przybicie Pana Jezusa do Krzyża i Zmartwychwstanie Pana Jezusa, 7. Przebicie włócznią Serca Pana Jezusa i Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny. Na zakończenie odmawia się: 1 Wierzę, 1 Wieczny odpoczynek, 1 Witaj Królowo.
  • Koronka do Męki Pańskiej, ułożona została przez bł. Michała Pini z Florencji, kamedułę (1440 - 11 stycznia 1522). Od XVII wieku krzewiona i rozpowszechniana przez teatynów, architektów i budowniczych kaplicy Całunu Chrystusowego w Turynie (O. G. Guarini, teatyn), a szczególnie przez Ojca Wincentego Giliberti, Generała Zakonu Teatynów. Św. Koronka do Męki Pańskiej została zatwierdzona papieskim brewe 18 lutego 1516 i obdarzona odpustami przez: Leona X, Grzegorza XIII, Sykstusa V. Składa się z 33 Ojcze nasz – na pamiątkę 33 lat ziemskiego życia Pana Jezusa i dla uczczenia 33 rodzajów Męki Pańskiej oraz 5 Zdrowaś, na cześć 5 Ran Pana Jezusa. Podczas odmawiania tej Koronki rozważa się 4 tajemnice: 1. Archanioł Gabriel zwiastuje Maryi Wcielenie Słowa Bożego, 2. Jezus jest posłuszny w Nazarecie Swojej Matce Najświętszej i Św. Józefowi, 3. Jezus dźwigając krzyż spotyka Swoją Świętą Matkę, 4. Jezus zmartwychwstaje trzeciego dnia. Rozpoczyna się znakiem Krzyża Św., a następnie należy zapowiedzieć 1 tajemnicę, odmówić: 1 Zdrowaś i 10 Ojcze nasz. Tak należy odmawiać 2 pozostałe dziesiątki, rozważając kolejne tajemnice. Po 3 dekadach zapowiada się 4 tajemnicę i odmawia się: 1 Zdrowaś, 3 Ojcze nasz i 1 Zdrowaś.
  • Koronka (różaniec) do Przenajświętszej Krwi Chrystusa. Rozpoczyna się znakiem Krzyża Św. i wersetem: Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu. Chwała Ojcu.... Podzielony jest na 7 tajemnic. Tajemnice: 1. Obrzezanie Dzieciątka Jezus, 2. Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu, 3. Biczowanie Pana Jezusa, 4. Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa, 5. Dźwiganie Krzyża przez Pana Jezusa, 6. Ukrzyżowanie Pana Jezusa, 7. Przebicie włócznią boku ciała Pana Jezusa na Krzyżu. W jego pierwszych 6-ciu tajemnicach odmawia się 5 Ojcze nasz i 1 Chwała Ojcu, a w 7-mej, ostatniej tajemnicy 3 Ojcze nasz i 1 Chwała Ojcu. Łącznie: 33 Ojcze nasz i 7 Chwała Ojcu.
  • Koronka do Najświętszych Ran Pana Jezusa, powstała w zgromadzeniu pasjonistów w 1821. Zatwierdzona i obdarzona odpustami przez: Piusa VII 22 stycznia 1822, bł. Piusa IX 19 sierpnia 1851, św. Piusa X 18 maja 1907. Rozpoczyna się znakiem Krzyża Św. i wersetem: Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu. Chwała Ojcu.... Podzielony jest na 5 sekcji po 5 paciorków w każdej na których odmawia się 5 Ojcze nasz, 5 Zdrowaś, 5 Chwała Ojcu na cześć każdej z 5 Ran Pana Jezusa, a po nich, między 5 paciorkami, odmawia się 1 Zdrowaś na cześć Matki Bożej Bolesnej. Składa się z 5 tajemnic 5 Najświętszych Ran: 1. Na cześć rany lewej stopy Pana Jezusa, 2. Na cześć rany prawej stopy Pana Jezusa, 3. Na cześć rany lewej dłoni Pana Jezusa, 4. Na cześć rany prawej dłoni Pana Jezusa, 5. Na cześć rany Najświętszego Serca Pana Jezusa. Na zakończenie odmawia się 3 Zdrowaś otrzymując w sumie: 25 Ojcze nasz, 33 Zdrowaś i 25 Chwała Ojcu. Leon XII 20 grudnia 1823 zatwierdził krótszą wersję Koronki do 5 Ran polegającą na odmawianiu jedynie 5 Chwała Ojcu i 1 Zdrowaś na cześć każdej z 5 Ran oraz 3 Zdrowaś na zakończenie, otrzymując łącznie: 25 Chwała Ojcu i 8 Zdrowaś.
  • Koronka (różaniec) Drogi Krzyżowej, ułożona przez Alojzę Borgiotti, współzałożycielkę nazaretanek. Zatwierdzona przez bł. Piusa IX. Koronka ta rozpowszechniana była przez lazarystów (misjonarzy) oraz dyrektorów i zelatorów Arcybractwa Konania Pana Jezusa. Składa się z 15 tajemnic. 1-sza tajemnica: Konanie Pana Jezusa w Ogrójcu, a kolejnymi tajemnicami są 14-cie stacji Drogi Krzyżowej. Przy każdej z 15 tajemnic tej koronki należy odmówić: 1 Ojcze nasz, 1 Zdrowaś, 1 Chwała Ojcu. Na zakończenie, po 15 tajemnicy odmówić należy: 5 Ojcze nasz, 5 Zdrowaś i 5 Chwała Ojcu na cześć 5 Ran Pana Jezusa oraz 1 Ojcze nasz, 1 Zdrowaś i 1 Chwała Ojcu w intencjach Ojca Św. (łącznie 21 Ojcze nasz, 21 Zdrowaś i 21 Chwała Ojcu).
  • Koronka mała do Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, wywodzi się od św. Jana Berchmansa, jezuity. Była znana w różnych formach już znacznie wcześniej. Koronkę tę (z dodatkiem innych aktów strzelistych) odmawiało i propagowało wielu świętych: św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, św. Józef Kalasanty, pijar, św. Andrzej Avellino, teatyn, Franciszek Olimpio, teatyn, Jacques Marquette, jezuita, św. Jan Maria Vianney. Została zaaprobowana i obdarzona przez Kościół odpustami. Składa się z 12 Zdrowaś, 3 Ojcze nasz i 3 Chwała Ojcu (podzielonych na 3 serie). Na początku należy uczynić znak Krzyża Św. i odmówić: 1 Ojcze nasz, 4 Zdrowaś, 1 Chwała Ojcu (tak odmawia się kolejne 2 serie) bez rozważania tajemnic. Każde z 3 Ojcze nasz poprzedza się aktami strzelistymi: Chwała i dziękczynienie bądź w każdym momencie: Panu Jezusowi w Najświętszym Sakramencie. Niech będzie błogosławione święte i Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny, Matki Bożej.
  • Koronka do Dzieciątka Jezus. Zatwierdzona została przez bł. Piusa IX. Rozpoczyna się znakiem Krzyża Św., następnie odmawia się 1 x 1-szą część wersetu: A Słowo Ciałem się stało i 3 Ojcze nasz na cześć 3 osób Św. Rodziny z Nazaretu: Jezusa, Maryi i Józefa. Potem odmawia się 1 x cały werset: A Słowo Ciałem się stało i zamieszkało między nami i 12 Zdrowaś na cześć 12 lat dziecięctwa Pana Jezusa. Na zakończenie koronki odmawia się 1 Chwała Ojcu.
  • Koronka św. Bonawentury, została opracowana przez św. Bonawenturę z Bagnoregio w 1260 dla 12 pobożnych mężczyzn tworzących Towarzystwo opieki Najświętszej Maryi Panny przy kościele San Vitale w Rzymie. Podczas jej odmawiania nie rozważa się żadnych tajemnic. Koronka św. Bonawentury została obdarzona przez Kościół licznymi odpustami. Rozpoczyna się znakiem Krzyża św. i wersetem: Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu. Chwała Ojcu.... Następnie odmawia się 25 Ojcze nasz, 1 Chwała Ojcu, 25 Zdrowaś, 1 Chwała Ojcu. Na zakończenie 7 Ojcze nasz i 1 Zdrowaś.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • My Treasury of Chaplets, by Patricia S. Quintiliani, The Ravengate Press, 1986/99. ISBN 0-911218-36-X

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Bogaty zbiór różnych katolickich koronek: Koronki. W: Laudate.pl Dzieło św. Jadwigi Królowej [on-line]. [dostęp 2011-09].