Koronka do Miłosierdzia Bożego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Obraz Jezusa Miłosiernego przed, którym odmawia się koronkę. Jest to pierwszy historycznie wizerunek Jezusa, namalowany według wizji św. Faustyny i pod jej kierownictwem przez mal. Eugeniusza Kazimirowskiego w Wilnie w 1934 r.

Koronka do Miłosierdzia Bożegomodlitwa poświęcona tajemnicy Bożego miłosierdzia, pełnej łagodności i przebaczenia miłości Boga do grzeszników[1]. Jak każda koronka, jest ona zbiorem modlitw powtarzanych określoną liczbę razy, liczonych przy pomocy paciorków, podobnych do tych, których używa się w różańcu. W centrum tej modlitwy znajduje się tajemnica misterium paschalnego: męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Modlący się koronką do Bożego miłosierdzia odwołują się do tej Tajemnicy, jak do źródła łaski Bożej, uzdrawiającej świat i poszczególne osoby z grzechu i stanu oddalenia od Boga. Najbardziej rozpowszechniona koronka do Bożego Miłosierdzia została przekazana przez s. Faustynę. Inna, która była znana już pod koniec XIX wieku[2], weszła do użycia w przerobionej wersji w Kościele mariawitów.

Koronka św. Faustyny Kowalskiej[edytuj | edytuj kod]

Koronkę tę Jezus Chrystus podyktował w prywatnym objawieniu św. Siostrze Faustynie Kowalskiej 13 i 14 września 1935 roku w Wilnie. Jest ona jedną z praktycznych, modlitewnych dróg wprowadzenia w życie Kościoła orędzia o Bożym miłosierdziu, opisanego przez Siostrę w Dzienniczku. Zmartwychwstały Jezus udziela z chwalebnej rany swego Serca wodę i krew - sakramentalne znaki oczyszczenia z grzechu i nowego życia (por. J 19, 34; 1J 5,6-8). Odmawiana indywidualnie i wspólnotowo wobec tak kontemplowanego Chrystusa, koronka ma pomóc chrześcijanom pojednać się z Bogiem, nawrócić się i otrzymać dar łaski, wzbudzającej w nich ufność do Boga. Jezus powiedział Faustynie, że miłosierdzie jest największym atrybutem Boga i jest większe niż Jego sprawiedliwość. Ale też, że doczesność jest czasem odwoływania się do Bożego miłosierdzia, tak by przygotować się na dzień Sądu Ostatecznego, który będzie dniem sprawiedliwości. Koronka ma głęboki rys kapłański, gdzie wierni jako kapłani Nowego Przymierza[3], składają Bogu paschalną Ofiarę Baranka, jednej Osoby w dwóch naturach - boskiej i ludzkiej[4].

By zachęcić ludzi do odmawiania tej koronki, Jezus obiecał udzielić szczególnych łask tym, którzy podejmą tę modlitwę. Wszystkie obietnice Jezusa związane z Koronką do Miłosierdzia Bożego wymagają odmawiania tej modlitwy w postawie wiary i zaufania wobec Boga, pełnienia Jego woli oraz spełniania aktów miłosierdzia względem bliźnich.

Odmawiaj nieustannie tę koronkę, której cię nauczyłem. Ktokolwiek będzie ją odmawiał, dostąpi wielkiego miłosierdzia w godzinę śmierci. Kapłani będą podawać grzesznikom jako ostatnią deskę ratunku; chociażby grzesznik był najzatwardzialszy, jeżeli tylko raz zmówi tę koronkę, dostąpi łaski z nieskończonego miłosierdzia mojego
Każdą duszę, która odmawiać będzie tę koronkę, bronię w godzinie śmierci jako swej chwały. (...) Kiedy przy konającym inni odmawiają tę koronkę, uśmierza się gniew Boży, a miłosierdzie niezgłębione ogarnia duszę
O, jak wielkich łask udzielę duszom, które odmawiać będą tę koronkę
Zatwardziali grzesznicy, gdy ją odmawiać będą, napełnię dusze ich spokojem, a godzina śmierci ich będzie szczęśliwa (...); gdy tę koronkę przy konających odmawiać będą, stanę pomiędzy Ojcem, a duszą konającą nie jako Sędzia sprawiedliwy, ale jako Zbawiciel miłosierny

Penitencjaria Apostolska 12 stycznia 2002 wydała akt, na mocy którego każdy wierny, który odmówi Koronkę do Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy w Polsce wobec Sakramentu Eucharystii, może uzyskać, pod zwykłymi warunkami, odpust zupełny.

Treść koronki[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z "Dzienniczkiem" św. Faustyny Kowalskiej, koronka wygląda następująco:

Portret św. Faustyny

Na początku odmawia się:

Ojcze nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Wierzę w Boga...

Na dużych paciorkach (x1):

Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa
na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata .
[5]

Na małych paciorkach (x10):

Dla Jego bolesnej Męki
miej miłosierdzie dla nas i całego świata.

Na zakończenie hymn pochwalny na cześć Trójcy Świętej (x3):

Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny,
Zmiłuj się nad nami i nad całym światem
.

Często na zakończenie koronki odmawia się również:

O Krwi i Wodo, któraś wytrysnęła z Najświętszego Serca Jezusowego jako zdrój Miłosierdzia dla nas – Ufamy Tobie (x3)
Jezu ufam Tobie (x3)
Święta Faustyno – módl się za nami i za całym światem (x1)

Nowenna[edytuj | edytuj kod]

Koronkę najczęściej odmawia się codziennie o godz. 15.00 – o tej godzinie bowiem zmarł Chrystus, a z jego boku wytrysnęła Krew i Woda (por. J 19,34-35), ukazując w sercu Ukrzyżowanego Chrystusa źródło łaski zbawienia, udzielanej w sakramentach. Według objawień św. Faustyny, Jezus poprosił by koronkę odmawiać w formie nowenny, czyli przez dziewięć dni przed Niedzielą Miłosierdzia Bożego. Nowenna do Miłosierdzia Bożego ma zacząć się więc w Wielki Piątek.

Intencje poszczególnych dni:[6]

  • Dzień pierwszy - cała ludzkość, w szczególności grzesznicy.
  • Dzień drugi - duchowni: biskupi, księża i osoby konsekrowane.
  • Dzień trzeci - ludzie pobożni i wierni Bogu.
  • Dzień czwarty - za niewierzących i nieznających jeszcze Jezusa.
  • Dzień piąty - za heretyków oraz schizmatyków.
  • Dzień szósty - za osoby "ciche i pokorne" i za małe dzieci.
  • Dzień siódmy - za ludzi, którzy szczególnie czczą Boże miłosierdzie.
  • Dzień ósmy - za dusze w czyśćcu.
  • Dzień dziewiąty - za osoby letnie i zobojętniałe.

Koronka Marii Franciszki Kozłowskiej[edytuj | edytuj kod]

Powstała ona jako przeróbka starszej modlitwy rzymskokatolickiej[7] w Kościele Starokatolickim Mariawitów w 1906 roku z inicjatywy Marii Franciszki Kozłowskiej, w wyniku prywatnego objawienia Dzieła Wielkiego Miłosierdzia.
Wstawka: "i serce bł. Marii Franciszki" została dodana po 1925, czyli po śmierci czczonej w Kościele mariawitów Marii Franciszki Kozłowskiej. Same objawienia prywatne mateczki Kozłowskiej były przyczyną jej konfliktu z władzami Kościoła katolickiego i ostatecznie jej oficjalną, imienną ekskomuniką, nałożoną przez św. Piusa X w 1906. Była to pierwsza w historii Kościoła rzymsko-katolickiego imienna ekskomunika, jaką zastosowano w przypadku kobiety[8].

Treść koronki[edytuj | edytuj kod]

Na dużych paciorkach:

Jezu utajony w Przenajświętszym Sakramencie, którego Serce pełne jest miłości dla wszystkich i miłosierdzia dla grzeszników,
racz wysłuchać modlitwy nasze i udziel nam i całemu światu łaskę miłosierdzia, o którą Cię pokornie błagamy przez Niepokalane Serce Twej Matki, Maryi Dziewicy (i serce błogosławionej Marii Franciszki).
[9]

Na małych paciorkach:

O mój Jezu, miłosierdzia.

Na zakończenie:

Ojcze nasz..., Zdrowaś Maryjo..., Chwała Ojcu...

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jan Paweł II: Encyklika "Dives in misericordia" ("O Bożym Miłosierdziu"). 30 listopada 1980 r.. [dostęp 2011-11-03].
  2. http://www.sedevacante.eu/teksty.php?li=47
  3. Por. KKK 783-784
  4. Por. Koronka do Bożego Miłosierdzia - znaczenie teologiczne. [dostęp 2011-09-27].
  5. NB. słowa: ..i całego świata nie znajdują się w wersji koronki zapisanej w "Dzienniczku" przez s. Faustynę - jest to późniejszy dodatek.
  6. EWTN on the Divine Mercy Novena
  7. http://www.sedevacante.eu/teksty.php?li=47
  8. Dzieło Wielkiego Miłosierdzia, Płock 1922, s. 207
  9. Por. K. M. P. Rudnicki, Porównanie różnych Objawień Miłosierdzia Bożego

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ks. prof. dr hab. Konrad M. Paweł Rudnicki, Porównanie różnych Objawień Miłosierdzia Bożego [w:] Teologia Miłosierdzia Bożego, Materiały z sympozjów ekumenicznych w Łodzi w latach 1991, 1992 i 1994, Płock 2003.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]