Koropiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koropiec
Коропець
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Lviv Oblast.png tarnopolski
Rejon monasterzyski
Powierzchnia 8,61 km²
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

3508
407 os./km²
Nr kierunkowy +380 3555
Kod pocztowy 48370
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Koropiec
Koropiec
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Koropiec
Koropiec
Ziemia 48°56′19″N 25°10′46″E/48,938611 25,179444
Portal Portal Ukraina

Koropiec (ukr. Коропець) - osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie monasterzyskim obwodu tarnopolskiego.

W II Rzeczypospolitej wieś była siedzibą gminy wiejskiej Koropiec w powiecie buczackim, województwo tarnopolskie. W 1929 roku liczyła 5366 mieszkańców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do pocz. XVI w. Koropiec należał do dóbr królewskich. Pierwszy kościół parafialny wybudowany tu został w 1421 r. W 1615 r. wieś była już własnością Stefana Potockiego, wojewody bracławskiego. Dziedziczona w rodzinie Potockich przez dwa stulecia.

Przy końcu XVIII w. Koropiec nabyty została przez Mysłowskich h. Rawicz . Nowi właściciele w pocz. XIX w. wybudowali klasycystyczny pałacyk. W 2. poł. XIX w. właścicielem był Alfred Mysłowski, zamiłowany hodowca koni i uczestnik wyścigów. Żoną jego była Helena z Młockich, jedna z uznanych piękności Lwowa. Urokowi pałacu w Koropcu ( m. innymi marmurowe żłoby w stajniach) nie mógł oprzeć się marszałek Sejmu Galicyjskiego ( namiestnik c.k.) Stanisław Badeni, który nie bez oporów ze strony właścicieli nabył pałac od syna Alfreda (Alfreda jr) w 1893. Po nim zaś majątek przypadł najmłodszemu jego synowi, Stefanowi, który był jego właścicielem do 1939 r.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • pałac - pierwotny klasycystyczny pałac zwieńczony czterospadowym dachem został wzniesiony przez Mysłowskich na początku XIX w. Stanisław Badeni przebudował pałac po 1893 r. na wielkopańską rezydencję w stylu neorenesansowym[1]. Po 1945 r. mieścił się w nim dom dziecka i szkoła. Pałac otacza park krajobrazowy z początku XIX w. Przed 1939 r. park miał 200 ha, obecnie około 6 ha.
  • kościół rzymskokatolicki pw. św. Mikołaja konsekrowany w 1882 r. Zrujnowany w okresie Ukraińskiej SRR po wysiedleniu z tych ziem Polaków gdy zamieniono go na magazyn ziarna. Remontowany po upadku ZSRR z inicjatywy polskiego duchownego i działacza kresowego ks. Ludwika Rutyny.
  • cmentarz katolicki z 650 polskimi nagrobkami.
  • cerkiew na Przewoźcu pw. Zaśnięcia Bogarodzicy z 1785 r.
  • pomnik Anieli Krzywoń poległej w bitwie pod Lenino, Polki z położonej na północ wsi Poźniki.

Ludzie związani z Koropcem[edytuj | edytuj kod]

Zobacz także[edytuj | edytuj kod]

Koropiec - rzeka, dopływ Dniestru, przepływa między innymi przez miasto Monasterzyska.

Przypisy

  1. Roman Aftanazy: Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, T. 7, wyd. 2 przejrzane i uzupełnione, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław, Warszawa: 1995, s. 90-96.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]