Korosteń

Korosteń
Herb Korostenia Flaga Korostenia
Państwo	Ukraina
Obwód	żytomierski
Burmistrz	Wołodymyr Moskalenko
Powierzchnia	33,85 km²
Populacja (2012) • liczba ludności • gęstość	65 592 1938 os./km²
Położenie na mapie Ukrainy Korosteń
50°57′N 28°38′E

Korosteń (ukr. Коростень) - miasto na Ukrainie (obwód żytomierski), nad rzeką Uszą (dopływem Prypeci). Około 66 tys. mieszkańców.

Historia

Do X w. gród pod nazwą Iskorosteń, był jedną z głównych siedzib plemienia Drewlan.

Iskorost dziś jest wioską, było znaczném miastem przed założeniem dynastii Ruryków; ma pamiętnych wiele mogił, starémi dębami już zarosłych. Zdobywając Iskorost poległ Igor, syn Ruryka, synowiec Olega, będący pod jego przychodzień Normandski; miał tylko prawo oręża, władzę idącą nie od narodu, ale z miecza; Drewlanie go zwyciężyli, ale pomściła się śmierci jego Olga, która mu usypała dwie mogiły, w jednéj pochowano ciało jego, w drugiéj zwyciężonych nieprzyjaciół, których stołeczne miasto Iskorost spaliła. Takie naprzykład podania o Iskorosti się do dziś w pamięci mieszkańców zachowują: że przez Olgę chciwą zemsty, były wróble połapane i wypuszczone z przywiązanémi siarczystémi lontami, strzechy miasta pozapalały; że cerkiew się w czasie nabożeństwa zamknęła i sama posuwając się z ludem do brzegu przepaści z nim wpadła; wszyscy bez ratunku zginęli. Zachowuję się dotąd kopiec Olgi: mogiły Iskorosti są pomnikiem i dowodem silniejszym jak księgi, że Rurykowie nie byli narodowymi książętami, ale obcymi przychodniami, zdobywcami z cudzéj ziemi; przez miecz i zdradę do panowania i władzy przyszli. (...)

Zagon na Korosteń był jednym z ostatnich epizodów wojny polsko-bolszewickiej.

Miasta partnerskie

Od 20 stycznia 2007 roku miasto partnerskie z miastem Kraśnik (woj. lubelskie). Korosteń będzie jednym z kilkudziesięciu partnerów realizujących projekt "Polsko-Ukraiński Ośrodek Edukacji Publicznej".

• Kraśnik

Przypisy

• Gazetteer

Linki zewnętrzne

• Iskorość w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom III (Haag – Kępy) z 1882 r.