Korsuń Szewczenkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Korsuń Szewczenkowski
Корсунь-Шевченківський
Pałac Łopuchina (pierwotnie pałac Poniatowskiego)
Pałac Łopuchina (pierwotnie pałac Poniatowskiego)
Herb Flaga
Herb Korsunia Szewczenkowskiego Flaga Korsunia Szewczenkowskiego
Państwo  Ukraina
Populacja (2011)
• liczba ludności

18763
Położenie na mapie obwodu czerkaskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu czerkaskiego
Korsuń Szewczenkowski
Korsuń Szewczenkowski
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Korsuń Szewczenkowski
Korsuń Szewczenkowski
Ziemia 49°25′10″N 31°16′38″E/49,419444 31,277222Na mapach: 49°25′10″N 31°16′38″E/49,419444 31,277222
Portal Portal Ukraina
Dawny herb Korsunia z 1585 r.

Korsuń Szewczenkowski, do 1944 Korsuń (łac. Corsunia), ukr. Корсунь-Шевченківський – miasto na Ukrainie, stolica rejonu w obwodzie czerkaskim. Dawna polska rezydencja magnacka. Leży nad rzeką Roś. Liczy 18,6 tys. mieszkańców (2005).

Pierwsze wzmianki pochodzą z XII wieku. Osada została doszczętnie zniszczona przez nawałę mongolską w 1240. W miejscu tym niemal 350 lat później król Polski Stefan Batory założył miasto i nadał mu prawa magdeburskie. Po najazdach Tatarów w rękach Wiśniowieckich. Koło Korsunia we wsi Wyhrajew odbyła się bitwa, w której wojska polskie poniosły druzgocącą klęskę w 1648 r.

Od 1765 r. w rękach księcia Stanisława Poniatowskiego - bratanka króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Uwłaszczył on ruskich chłopów w swoich majątkach.

Quote-alpha.png
Książę Stanisław Poniatowski zostawił kilka pamiątek w Korsuniu. Skorzystał z górzystéj okolicy nad Rosią najpiękniejszą, najbystrzejszą rzeką w Ukrainie. Roś kilku wodospadami ozdabia Korsuń. Na jednej z wysepek, których jest kilka na Rosi zbudował królewski pałac, na drugiej założył ogród przyjemny i zajmujący. Roku 1871 pałac skończono, w 6 lat po objęciu przez X. Stanisława téj fortuny. Fundował szpital dla chorych w kilku salach, założył szkołę tańców dla młodzieży włościańskiej płci obojéj, wymurował w Kaniowie klasztor i szkoły dla XX. Bazylianów, które od roku 1782 publicznie otworzył. Rządził niémi X. opat Fizykiewicz bardzo znakomity w tym czasie, tylekrotnie przez Kołłątaja wspominany, poważany też przez Komisją Edukacyjną i uczonych ludzi tego czasu.[1]


Po III rozbiorze Polski swoje dobra sprzedał carowi Pawłowi I, który przekazał je żonie Piotra Łopuchina. Łopuchin wybudował piękną cerkiew, wysadzoną przez bolszewików w 1930 r.

W okolicy Korsunia urodził się polski malarz Jan Stanisławski.

Często przebywał tu Taras Szewczenko – szkicował pałac i okolice.

W czasie II wojny światowej w 1944 r. odbyła się zwycięska bitwa wojsk radzieckich z Niemcami.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Zespół pałacowy (neogotycki) wybudowano w latach 1777-1780 jako rezydencję Poniatowskiego, którą otaczał park krajobrazowy, obok były winnice i plantacje morwy. Pałac gruntownie przebudował Łopuchin. Po rewolucji w pałacu była siedziba władz partyjnych, dom wczasowy, szpital wojenny, a od 1945 r. Muzeum Bitwy Korsuńskiej z 1944 r.
  • Obok zabytkowej bramy (z 1850 r.) budynek z ekspozycją poświęconą Bohdanowi Chmielnickiemu
  • Ogród Dendrologiczny (dawny park pałacowy)
  • Domek Szwajcarski na wysepce na rzece Rosi.
  • Zamek[2]

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Eustachy Iwanowski, Rozmowy o polskiéj koronie, na str. 644
  2. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. V. Warszawa: 1880-1902, s. 35-46.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. V, Warszawa, 1880–1902, ss. 35-46.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]