Korwety typu Baynunah

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Korwety typu
Opis typu
Kraj budowy  Francja
 Zjednoczone Emiraty Arabskie
Użytkownicy  Zjednoczone Emiraty Arabskie (6)
Stocznia Constructions Mecaniques de Normandie
Abu Dhabi Ship Building
Wejście do służby 2011
Zbudowane okręty 6
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 930 ton
Długość 71,3 m
Szerokość 11,0 m
Zanurzenie 2,80 m
Napęd 4 silniki diesla o mocy 4,2 MW każdy, 3 pędniki hydrodynamiczne.
Prędkość 32 węzły
Zasięg 2400 mil morskich przy prędkości 15 węzłów
Załoga 55
Uzbrojenie 76 mm Armata okrętowa OTO Melara 76/62

8 x Exocet
32 x Evolved Sea Sparrow
21 x RIM-116 Rolling Airframe Missile,
2 x Rheinmetall MLG 27 27 mm.

Wyposażenie lotnicze 1 x Eurocopter Panther

Baynunah – typ korwet Marynarki Wojennej Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Zaprojektowane we francuskim koncernie Constructions Mecaniques de Normandie z Cherbourga we współpracy z Abu Dhabi Ship Building. Pierwszy okręt zbudowano we Francji, pozostałe 5 w stoczni w Abu Zabi.

Mimo niewielkich rozmiarów okręty te, zaprojektowane głównie do działań przybrzeżnych, są silnie uzbrojone i mogą prowadzić działania na otwartych morzach.

Do głównych zadań należą: służba patrolowa, przechwytywanie wrogich jednostek, obserwacja powierzchni morza oraz przestrzeni powietrznej, wspieranie jednostek lądowych, ochrona portów oraz stawianie min.

Napęd okrętu stanowią 4 silniki diesla pracujące w układzie CODAD. Moc każdego silnika to 4,2 MW. Okręt ma 3 pędniki hydrodynamiczne Kamewa. Osiąga prędkość 32 węzły. Zasięg okrętów wynosi 2400 mil morskich (przy prędkości 15 węzłów), a autonomiczność 14 dni.

Rufę okrętu zajmuje pokład helikopterowy i hangar dla jednego śmigłowca Eurocopter Panther.

Kadłub okrętu jest stalowy, nadbudówka aluminiowa. Kształt nadbudówki oraz masztów ma zapewnić mniejszą wykrywalność przez radary.

Pierwsza jednostka, "Baynunah" została zwodowana w Cherbourgu w czerwcu 2009 i przekazana marynarce ZEA w 2011. W tym samym roku do służby wszedł pierwszy z okrętów zbudowanych w Abu Zabi. Ostatni z serii został zwodowany 6 lutego 2014[1].

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Głównym działem okrętu jest armata okrętowa Oto Melara kalibru 76 mm na przednim pokładzie. Do obrony bliskiej przeznaczono 2 27-milimetrowe działka Rheinmetall MLG 27. Do zwalczania celów nawodnych służy 8 pocisków Exocet. Przeciwko celom powietrznym okręt może użyć Evolved Sea Sparrow (32 pociski) wystrzeliwanych z 4 wyrzutni VLS oraz 21 pocisków RIM-116 Rolling Airframe Missile (jedna wyrzutnia Mk49).

Wojna minowa[edytuj | edytuj kod]

Przewidziano instalację torów minowych na pokładzie lotniczym, a oprogramowanie systemu kierowania walką zawiera opcję zakładania pól minowych. Sonar NDS 3070 Vanguard, zamontowany pod kadłubem pozwala na wykrywanie min. Jest również możliwość zainstalowania zdalnie kierowanego pojazdu do poszukiwania i niszczenia min.

Jednostki[edytuj | edytuj kod]

W skład typu wchodzi 6 okrętów: "Baynunah" (P171), "Al Hesen" (P172), "Al Dhafra" (P173), "Mezyad" (P174), "Al Jahili" (P175) i "Al Hili" (P176).

Stocznia Abu Dhabi Ship Building proponuje budowę takich korwet dla Kuwejtu i Arabii Saudyjskiej.

Przypisy

  1. Jeremy Binnie: UAE's final Baynunah launched (ang.). IHS Janes 360, 2014-02-06. [dostęp 2014-08-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]