Kosieczyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kosieczyn
Dwór Lossowów
Dwór Lossowów
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat świebodziński
Gmina Zbąszynek
Liczba ludności (2010) 889[1]
Strefa numeracyjna (+48) 068
Kod pocztowy 66-210
Zbąszynek
Tablice rejestracyjne FSW
SIMC 0916970
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Kosieczyn
Kosieczyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kosieczyn
Kosieczyn
Ziemia 52°13′43,04″N 15°49′14,94″E/52,228622 15,820817Na mapach: 52°13′43,04″N 15°49′14,94″E/52,228622 15,820817
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Pałac Zakrzewskich

Kosieczyn (do 1945 niem. Kuschten) – wieś w Polsce, położona w województwie lubuskim w powiecie świebodzińskim w gminie Zbąszynek.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy wieś wzmiankowana w roku 1334 jako Kosiczyn. Powtórnie wzmianka z roku 1396, kiedy to należała do Macieja Waty z Nądni. Po jego śmierci "Koszeczino" przeszło w ręce wdowy i synów.

W roku 1406 zostaje erygowana parafia pw. św. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza[2]. Ówcześni właściciele, Samsonowie z Nądni stają się fundatorami pierwszego, kościoła we wsi, choć jedna z czternastowiecznych kronik wspomina o już istniejącym plebanie we wsi. Jego budowa zostaje ukończona w roku 1408, i zostaje on konsekrowany przez poznańskiego biskupa Wojciecha Jastrzębca. Przez większą część XVI wieku Kosieczyn należał do rodziny Kosickich. Z 1574 roku pochodzi informacja, że w drodze ugody Kosieczyn i nieodległą Chlastawę podzielone zostały pomiędzy: Jana Zakrzewskiego i Macieja Proskiego, Jana Jaromierskiego, Jurgę Kosickiego i Zofię Kosicką oraz Jana Lutomskiego i Sebastiana Dąbrowskiego. W późniejszym czasie miejscowość w posiadaniu rodzin Lucke, Prittwitzów, Lossowów, Schlichtyngów, Bronikowskich i Dziembowskich. W XIX w. Kosieczyn znajduje się rękach Zakrzewskich. Jeden z nich, Gustaw Zygmunt Adolf w roku 1835 otrzymuje dziedziczny tytuł hrabiowski od króla Prus Friedricha Wilhelma. W tym czasie wieś znalazła się w powiecie międzyrzeckim. Działała tu poczta; ale nie wiadomo, czy była szkoła, wspomniana w wizytacji Braneckiego z roku 1640 ("Dom szkolny w Kosieczynie jest dostateczny, ale dach w nim zły. Rektorem szkoły jest Andrzej z Kopanicy"). W drugiej połowie XIX w. wieś liczyła 92 domy, zamieszkiwane przez 669 osób (480 ewangelików i 189 katolików). Majątek ziemski obejmował folwark Kosieczyn, Nowy Gościniec i folwark Bronikowo zamieszkiwane przez 213 osób (84 katolików i 129 ewangelików). W majątku (1 251 ha) należącym do Wojciecha Zakrzewskiego znajdowała się gorzelnia, browar, cegielnia i fabryka serów.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • kościół parafialny rzymsko-katolicki pod wezwaniem śś. Szymona i Judy, drewniany - modrzewiowy, z 1389 roku, przebudowany w 1408 roku, XV wieku
  • dawny cmentarz przy kościele, nieczynny, z XV-XX wieku
    • ogrodzenie, murowane z XV wieku
  • dom, szachulcowy, z XVIII wieku

inne zabytki:

  • barokowy dwór, wzniesiony w końcu XVIII wieku przez spolszczoną rodzinę Lossowów. Budynek z rozłożystym dachem łamanym i piętrowym ryzalitem
  • w połowie XIX wieku we wsi powstał neogotycki dwór Zakrzewskich
  • zabytkowa, XIX-wieczna kuźnia, którą obecnie można oglądać w skansenie w Ochli.

Znani kosieczynianie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy