Kosmoceratops
| Kosmoceratops | |
Holotypowa czaszka (UMNH VP 17000) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | zauropsydy |
| Podgromada | diapsydy |
| Nadrząd | dinozaury |
| Rząd | dinozaury ptasiomiedniczne |
| Infrarząd | ceratopsy |
| Rodzina | Ceratopsidae |
| Podrodzina | Ceratopsinae |
| Rodzaj | Kosmoceratops Sampson et al., 2010 |
| Gatunki | |
|
|
Kosmoceratops – rodzaj ceratopsa z rodziny Ceratopsidae. Żył w późnej kredzie na terenach Laramidii, stanowiących obecnie zachód Ameryki Północnej. Został opisany w 2010 roku przez Scotta Sampsona i współpracowników w oparciu o niemal kompletną czaszkę oznaczoną numerem katalogowym UMNH VP 17000. Oprócz niej odnaleziono również szczątki trzech innych osobników, obejmujące szczątki czaszki i około 45% szkieletu pozaczaszkowego. Skamieniałości te wydobyto z dolnych i środkowych warstw górnokampańskiej formacji Kaiparowits w południowym Utah. Kosmoceratops charakteryzował się wydłużonymi, skierowanymi na boki rogami nadoczodołowymi i krótką, szeroką kryzą zakończoną dziesięcioma hakowatymi rogami. Spośród wszystkich znanych dinozaurów Kosmoceratops miał w największym stopniu zdobioną czaszkę. Analiza filogenetyczna przeprowadzona przez autorów sugeruje, że należy on do kladu Chasmosaurinae (Ceratopsinae), a jego najbliższym krewnym jest Vagaceratops irvinensis (wcześniej znany jako Chasmosaurus irvinensis)[1].
Nazwa rodzajowa Kosmoceratops pochodzi od greckich słów kosmos („zdobiony”, „udekorowany”) i ceratops („rogate oblicze”). Nazwa gatunkowa gatunku typowego, richardsoni, honoruje Scotta Richardsona, który odnalazł holotyp K. richardsoni i odkrył wiele innych skamieniałości w Grand Staircase-Escalante National Monument[1].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Scott D. Sampson, Mark A. Loewen, Andrew A. Farke, Eric M. Roberts, Catherine A. Forster, Joshua A. Smith, Alan L. Titus. New horned dinosaurs from Utah provide evidence for intracontinental dinosaur endemism. „PLoS ONE”. 5(9): e12292, 2010. doi:10.1371/journal.pone.0012292 (ang.).