Kostry-Noski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kostry-Noski
Państwo  Polska
Województwo podlaskie
Powiat wysokomazowiecki
Gmina Nowe Piekuty
Liczba ludności (2008) 139
Strefa numeracyjna (+48) 86
Kod pocztowy 18-212
Tablice rejestracyjne BWM
SIMC 0402187
Położenie na mapie gminy Nowe Piekuty
Mapa lokalizacyjna gminy Nowe Piekuty
Kostry-Noski
Kostry-Noski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kostry-Noski
Kostry-Noski
Ziemia 52°50′09″N 22°38′51″E/52,835833 22,647500Na mapach: 52°50′09″N 22°38′51″E/52,835833 22,647500

Kostry-Noskiwieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Nowe Piekuty.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

Historia wsi[edytuj | edytuj kod]

Wieś założona nad rzeką Mień, wzmiankowana w roku 1637. Miano Nosek było przydomkiem jednej z linii rodu Kostrów i stąd wywodzi się nazwa wsi. Na mapie z 1795 roku pojawia się nazwa Kostry Wyszonki Noski, która wskazywała na przynależność miejscowości do parafii Wyszonki[1].

W I Rzeczypospolitej miejscowość należała do ziemi bielskiej.

W roku 1827 Kostry-Noski liczyły 25 domów (dymów) i 203 mieszkańców[2].

Pod koniec XIX w. wieś drobnoszlachecka w powiecie mazowieckim, gmina Piekuty, parafia Wyszonki. Domów 29, mieszkańców 305. Grunty w glebie średniej o powierzchni 364 morgów[2].

W 1891 naliczono 30 gospodarzy. Średnie gospodarstwo miało około 7,5 ha. powierzchni. W 1921 wieś liczyła 36 domów i 205 mieszkańców, w tym 5 prawosławnych[1].

W roku 1956 zorganizowano Ochotniczą Straż Pożarną. Obecnie liczy 35 członków, w tym 6 w Młodzieżowej Drużynie Pożarniczej.

Po wojnie powstała tu szkoła podstawowa. Istniała do końca sierpnia 2003 roku. Uchwałą Nr VII/26/03 Rady Gminy Nowe Piekuty z dnia 27 marca 2003 roku została zlikwidowana.

W 2008 roku miejscowość liczyła 32 domy i 139 mieszkańców[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Historia Poszczególnych Miejscowości z Terenu Gminy Nowe Piekuty.
  2. 2,0 2,1 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom IV, s. 477.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]