Kostrzewa trzcinowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kostrzewa trzcinowa
kostrzewa trzcinowa pośrodku (2)
kostrzewa trzcinowa pośrodku (2)
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj kostrzewa
Gatunek kostrzewa trzcinowa
Nazwa systematyczna
Festuca arundinacea Schreb.
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Kostrzewa trzcinowa, k. trzcinowata (Festuca arundinacea Schreb.) – gatunek z rodziny wiechlinowatych. Występuje pospolicie na całym niżu polskim, w szerokim zakresie podgatunków i odmian, także uprawnych.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina o wysokości 0,7–1,2 metra, zbitokępowa, głęboko korzeniąca się. Wykształca wydłużone i skrócone pędy wegetatywne oraz grube i sztywne pędy kwiatostanowe.
Liście
Liczne, duże, ciemnozielone, lancetowate liście, wyraźnie unerwione z białym nerwem środkowym. Pochwa liściowa otwarta, występuje krótki języczek, a także omszone uszka.
Kwiatostan
Wiecha o długości dochodzącej do 20 cm, u góry lekko zwisła. Bezostne, zielonkawe, podłużne (od 8 do 12 mm długości) kłoski, posiadają od 4 do 8 kwiatków.
Owoce
Oplewiony ziarniak o długości do 8 mm i szerokości ok 1,5 mm.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Wieloletnia, wiatropylna trawa. Wiosną rozwija się dość wcześnie, ale kwitnie dopiero w połowie czerwca. Jest bardzo odporna na niesprzyjające warunki klimatyczne. Występuje na różnych glebach, na siedliskach tak niezbyt suchych jak i okresowo podmokłych. Upodobała sobie mniej żyzne, zasolone i zdegradowane siedliska. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O/All. Agropyro-Rumicion crispi, Ass. Potentilllo-Festucetum[2].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Z racji niskich wymagań, stosowana jest na zdewastowane przez przemysł tereny. Wartość pastewna jest dość dobra w przypadku wczesnego zbioru, później odznacza się niezbyt dobrą strawnością.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-01-02].
  2. Matuszkiewicz Władysław. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]