Kot Manx

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kot Manx
Kotka Manx
Kotka Manx
Kod EMS MAN
Kategoria|Kot III
Pochodzenie Man
Nazwa angielska Manx
masa 4,5-5,5 kg
Standardy rasy

(według organizacji felinologicznych)

CFA standard
FIFe standard
TICA standard
AACE standard
ACFA standard
CCA standard
Punktacja za standard

(według FIFe)

głowa 15
oczy 5
korpus 25
grzbiet 10
ogon 25
futro jakość 15
kondycja 5
Uznane odmiany barwne
kod EMS MAN
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kocur Manx

Kot Manxrasa kota. Jej charakterystyczną cechą jest brak ogona lub ogon szczątkowy.

Tygodniowa kotka Manx.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Średniej wielkości, masywne koty, mocny szkielet, łapy przednie krótsze od tylnych przez to zwierzę przybiera pozycję nieco podobną do królika. Mogą być krótko lub długowłose. Waga 4,5-5,5 kg, samice są nieco mniejsze. Cechą charakterystyczną tej rasy jest brak ogona. U niektórych osobników pojawia się ogon szczątkowy, nie dłuższy niż 3 cm.[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rasa powstała na wyspie Man, najprawdopodobniej w wyniku przypadkowej mutacji genetycznej.

O powstaniu rasy istnieje wiele legend. Jedna mówi, że "praprzodek" Manks był czymś zajęty, gdy biblijny Noe zapraszał zwierzęta na Arkę. Kot zorientował się dopiero w ostatniej chwili i gdy pośpiesznie wbiegł na pokład, Noe przez nieuwagę przyciął mu[2] wrotami ogon. Jego potomkowie rodzili się więc bez ogona[2]. Zdaniem innej na zatopionym w XVI w. galeonie znajdowały się czarne bezogoniaste koty, które dotarły do Wyspy Man i tam się rozmnażały[2].

Wyspa Man

Charakter[edytuj | edytuj kod]

Koty spokojne, przyjazne, mocno przywiązują się do opiekuna. Można je nauczyć wykonywania prostych czynności oraz reagowania na komendy. Są bardzo terytorialne, dzięki czemu wykazują skłonności do pilnowania domu. W przeciwieństwie do kotów bezrasowych nie boją się wody i lubią jazdę samochodem. Często polują na myszy, lecz mimo to tolerują inne małe zwierzęta domowe. Najlepiej czują się w spokojnym, cichym towarzystwie.[3]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Od tego kota pochodzi nazwa polskiego zespołu Varius Manx.
  • Mutacja genetyczna odpowiedzialna za brak ogona często powoduje śmierć kociąt (w wyniku wad kośćca), których rodzice są przedstawicielami rasy Manx, dlatego też hodowcy najczęściej krzyżują koty Manx z przedstawicielami innych ras kotów.

Przypisy