Kot orientalny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kot orientalny | |
 Kot orientalny |
|
| Kod EMS | OLH (dłgowłose) /
OSH (krótkowłose) |
| Kategoria|Kot | IV |
| Pochodzenie | USA |
| Nazwa angielska | Oriental Longhair /
Oriental Shorthair |
| Standardy rasy | |
| CFA | standard |
| FIFe | standard |
| TICA | standard |
| GCCF | standard |
| AACE | standard |
| ACFA | standard |
| ACF | standard |
| CCA | standard |
| Punktacja za standard
(wg FIFe) |
|
| głowa | 25 |
| oczy | 15 |
| korpus | 25 |
| futro kolor | 20 |
| futro jakość | 10 |
| kondycja | 5 |
| Uznane odmiany barwne | |
| kod EMS | OLH / OSH |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Rasa ta należy do tej samej grupy kotów co kot syjamski, o smukłej budowie ciała, giętkim grzbiecie, klinowatej głowie i skośnych oczach. Różnica polega jedynie na umaszczeniu. Koty syjamskie mają charakterystyczne umaszczenie, zaś orientalne występują w około czterdziestu odmianach.
[edytuj] Opis rasy
Występuje wiele odmian barwnych: czarne, cynamonowe, brązowe, rude, niebieskie, kremowe, białe, cieniowane, pręgowane. Koty orientalne są ciekawskie, uczuciowe ale wymagające. Lubią aktywnie spędzać czas. Są chętne do zabawy. Bardzo cenią sobie towarzystwo drugiego kota. Są doskonałymi łowcami. Dość głośne ale spokojniejsze niż koty syjamskie. Żyją ok. 16-18 lat.
