Kot perski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kot perski
Kot rasy perskiej
Kot rasy perskiej
Kod EMS PER
Kategoria|Kot I
Pochodzenie Iran
Nazwa angielska Persian
masa 2,5-7 kg
Standardy rasy

(według organizacji felinologicznych)

CFA standard
FIFe standard
TICA standard
AACE standard
ACFA standard
ACF standard
CCA standard
Punktacja za standard

(według FIFe)

głowa 25
oczy 15
korpus 25
futro jakość 30
kondycja 5
Uznane odmiany barwne
kod EMS PER
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Młode koty perskie

Kot perski – stara rasa kota, zaliczana do grupy długowłosych. W Europie pojawiła się w XVII wieku.

Waga dorosłego kota 
2,5–6kg
Ilość kociąt w miocie 
3–4 (przeciętnie)
Usposobienie 
spokojne, miłe, łagodne, niewielkie talenty łowcze. Woli wylegiwać się na kanapie, niż grasować w krzakach.
Umaszczenie 
rozmaite odmiany barwne (czarna, biała, ruda, niebieska, kremowa i inne, jest ich ok. 150). Również kolor oczu może być różny: niebieski, pomarańczowy lub mieszany (jedno niebieskie drugie pomarańczowe).
Budowa 
Budowa krępa. Kończyny silne. Głowa duża, masywna, szeroka, czoło wypukłe, policzki pełne, broda dobrze rozwinięta. Nos mały, szeroki, z tzw. stopem. Ogon puszysty na całej długości. Średnia długość sierści ok. 10 cm. Wewnątrz ucha, a także między opuszkami palców wszystkich łap, powinien znajdować się pędzelek sierści. Kolejną charakterystyczną cechą kota perskiego jest tzw. kryza, którą tworzy gęsta i dłuższa sierść rosnąca od uszu wokół brody.