Kot tonkijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kot tonkijski
Kot tonkijski
Kot tonkijski
Pochodzenie Kanada
Nazwa angielska Tonkinese
Standardy rasy

(wg organizacji felinologicznych)

CFA standard
TICA standard
AACE standard
ACFA standard
ACF standard
CCA standard
Punktacja za standard

(wg FIFe)

Uznane odmiany barwne
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Od góry zdjęcia: Blue Point, Platinum Mink i Champagne Mink.

Kot tonkijskirasa kota.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Rasa kotów tonkijskich została wyhodowana kilkadziesiąt lat temu. Z początku wiadomo było tylko, że rasa ta jest spokrewniona z kotami syjamskimi, teraz już wiadomo, że jest to krzyżówka kota syjamskiego z burmańskim. W latach 80. XX w. Związek Hodowców Kotów Rasowych w USA uznał koty tonkijskie za odrębną rasę. FIFe (Międzynarodowa Federacja Felinologiczna) nie uznaje ich do tej pory. W Polsce pierwszym kotem tonkijskim był kocur Hades Ton Carry*pl, który został wyhodowany przez pana Tomasza Kordalskiego z Lublina.Kocur ten powstał ze skrzyżowania kotki syjamskiej z oznaczeniami seal o imieniu Sonia i rudego kocura burmańskiego CH Harry`ego Fox CS importowanego z Czech. W 2000 roku poszerzyła skąpą pulę genetyczną polskich tonek pani Anita Markowska ( hodowla Tin-Ton*pl ) sprowadzając ze Stanów Zjednoczonych kocura o imieniu Gulfcats Sand Dollar w kolorze solid platynowy. Rozróżnia się dwa główne typy tych kotów. Bardziej znany kot amerykański ma bardziej zaokrąglony łepek, mniejsze uszy i dość krępą sylwetkę, natomiast kot angielski ma lżejszą budowę ciała, bardziej wydłużony pyszczek i większe uszy.

Charakter[edytuj | edytuj kod]

Koty tonkijskie uważa się za najbardziej przyjazne i życzliwe koty krótkowłose. Mają duży temperament i są bardzo energiczne. Są bardzo przywiązane do swoich opiekunów i nie wyróżniają żadnego domownika. Bardzo lubią dzieci, pieszczoty i zabawy. Są inteligentnymi, ciekawskimi i towarzyskimi kotami. Koty tonkijskie są odważne, nie stresują ich nieznane sytuacje ani dźwięki. W swoich postanowieniach potrafią być uparte i konsekwentne.

Pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Futro tych kotów bardzo łatwo utrzymać w dobrym stanie. Wystarczy przecierać je szmatką lub specjalną rękawicą, nadając mu połysk i wyczesywać raz na kilka dni, aby usunąć martwy włos. Pokarm powinien być urozmaicony, dostosowany do wieku i aktywności kota. Można też im podawać gotowe karmy oraz produkty naturalne.