Kot tybetański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kot tybetański
Felis bieti[1]
(Milne-Edwards, 1892)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina kotowate
Rodzaj Felis
Gatunek kot tybetański
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Kot tybetański (Felis bieti) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Występuje w północno-zachodnich Chinach, nad rzeką Huang He i na południu Gobi. Opisany w 1889 roku przez Francuza Alphonse Milne-Edwardsa. Na początku sądzono, że jest spokrewniony z chausem, współcześnie sądzi się, że jest bliższy żbikowi, a przez niektórych traktowany jest jako jego podgatunek[2].

Długość ciała bez ogona
68-95 cm
Długość ogona
30-45 cm
Masa ciała
6-9 kg
Ubarwienie
Ubarwiony żółtoszaro, na grzbiecie ciemniej. Uszy z pędzelkami, żółtobrązowe. Ogon tępo zakończony z czarnym czubkiem, poprzedzonym 4 czarnymi pierścieniami.
Pożywienie
Żywi się głównie gryzoniami i ptakami. Zwierzę słabo poznane, zagrożone wyginięciem, ponieważ zjada również szczekuszki, które na obszarze jego występowania truje się, jako szkodniki.
Rozród
W miocie występują 2-4 młode.
Biotop
Najchętniej zamieszkuje wysokie łąki górskie.
Tryb życia
Gatunek aktywny w nocy.

Przypisy

  1. Felis bieti w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Felis bieti. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcia