Kot tybetański
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kot tybetański | |
| Felis bieti[1] | |
| (Milne-Edwards, 1892) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Rodzina | kotowate |
| Rodzaj | Felis |
| Gatunek | kot tybetański |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
Kot tybetański (Felis bieti) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Występuje w północno-zachodnich Chinach, nad rzeką Huang He i na południu Gobi. Opisany w 1889 roku przez Francuza Alphonse Milne-Edwardsa. Na początku sądzono, że jest spokrewniony z chausem, współcześnie sądzi się, że jest bliższy żbikowi, a przez niektórych traktowany jest jako jego podgatunek[2].
- Długość ciała bez ogona
- 68-95 cm
- Długość ogona
- 30-45 cm
- Masa ciała
- 6-9 kg
- Ubarwienie
- Ubarwiony żółtoszaro, na grzbiecie ciemniej. Uszy z pędzelkami, żółtobrązowe. Ogon tępo zakończony z czarnym czubkiem, poprzedzonym 4 czarnymi pierścieniami.
- Pożywienie
- Żywi się głównie gryzoniami i ptakami. Zwierzę słabo poznane, zagrożone wyginięciem, ponieważ zjada również szczekuszki, które na obszarze jego występowania truje się, jako szkodniki.
- Rozród
- W miocie występują 2-4 młode.
- Biotop
- Najchętniej zamieszkuje wysokie łąki górskie.
- Tryb życia
- Gatunek aktywny w nocy.
Przypisy
- ↑ Felis bieti w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Felis bieti. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
