Kotik nowozelandzki
| Kotik nowozelandzki | |
| Arctocephalus forsteri[1] | |
| (Lesson, 1828) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Podrząd | psokształtne |
| (bez rangi) | płetwonogie |
| Rodzina | uchatkowate |
| Rodzaj | Arctocephalus |
| Gatunek | kotik nowozelandzki |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Kotik nowozelandzki (Arctocephalus forsteri) – gatunek morskiego ssaka z rodziny uchatkowatych. Rozróżnia się dwa podgatunki: Arctocephalus forsteri forsteri zamieszkujący wybrzeża Nowej Zelandii i Arctocephalus forsteri doriferus zamieszkujący południowe wybrzeże Australii.
Spis treści |
Charakterystyka ogólna [edytuj]
Duży, silny przedstawiciel uchatkowatych, o silnie zaznaczonym dymorfizmie płciowym. Ubarwienie wierzchu ciała szaro-brązowe, spód ciała nieco jaśniejszy. Zaostrzony pysk zaopatrzony jest we włosy czuciowe o długości do 50 mm. Ma silne, ostre uzębienie.
Wymiary [edytuj]
- Długość ciała
- samce 1,5–2,5 m, samice 1,3–1,5 m
- masa ciała ciała
- samce 120–150 kg, samice 40–70 kg
Występowanie [edytuj]
Wybrzeża południowej i zachodniej Australii oraz pobliskie wyspy zamieszkuje odrębna populacja licząca około 7000 osobników. Obszar występowania tego gatunku na Nowej Zelandii rozciąga się wokół Wyspy Południowej i Północnej aż do wysp Macquarie, na odcinku ponad 2700 km.
Środowisko życia [edytuj]
Na lądzie wypoczywają na skalistych wybrzeżach. Miejsca te są zabezpieczone przez rafy i porośnięte gęstą roślinnością chroniącą zwierzęta przed upałem i sztormami.
Tryb życia [edytuj]
Kotiki nowozelandzkie dobrze pływają i nurkują; pod wodą polują na ryby i inne zwierzęta morskie. Sporadycznie osobniki zamieszkujące wyspy antarktyczne polują na pingwiny. Samce są terytorialne i bronią swojego terytorium przed innymi samcami. Samice, w liczbie kilkunastu, skupiają się wokół samca, tworząc haremy.
Rozród [edytuj]
Samiec kopuluje z kilkoma samicami. Samica po około 9 miesiącach rodzi 1 młode o masie urodzeniowej około 3,5 kg i długości 40-45 cm. Młodym opiekuje się wyłącznie samica. Samice osiągają dojrzałość płciową w wieku 4-6 lat, natomiast samce w wieku 5-6 lat.
Wrogowie [edytuj]
W morzu groźne dla kotików są rekiny, np. żarłacz biały, oraz orki. W rejonach subantarktycznych poluje na nie niekiedy lampart morski.
Liczebność populacji [edytuj]
Komercyjne polowania na kotiki nowozelandzkie rozpoczęły się w XVIII, a nasiliły w XIX wieku. Wytępiono setki tysięcy tych zwierząt i gatunek stanął na krawędzi zagłady. Uratował je mały zysk osiągany w handlu futrami. Obecnie populacja uchatek jest stabilna i szacuje się ją na 50-60 tys. osobników.
Przypisy
- ↑ Arctocephalus forsteri w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Arctocephalus forsteri. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
