Kotynowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Naczynia gliniane kultury puchowskiej odkryte podczas wykopalisk na Górze Zamkowej w Cieszynie.

Kotynowie, Kotyni - plemię celtyckie zamieszkujące w okresie lateńskim Średniogórze na Słowacji.

Zajmowali się głównie eksploatacją rud żelaza, hutnictwem, garncarstwem i pasterstwem. Na terenach dzisiejszej Polski Kotynowie osiedlili się w Kotlinie Sądeckiej oraz w Kotlinie Żywieckiej. Kotynowie są utożsamiani z archeologiczną kulturą puchowską, podobnie jak (Anartowie, Anartfracti sprzymierzeńcy Anartów), którzy zachowali swoją niezależność od Rzymu. Okres rozkwitu osadnictwa Kotynów przypada na I w. p.n.e., kiedy bili nawet swoją monetę. Kotynowie budowali osady obronne. Główne stanowiska tej kultury znajdują się dolinach rzek Vah i Orava. Plemię Kotynów po raz pierwszy jest wymienione w 10 p.n.e. Według Tacyta, zarówno Sarmaci i Kwadowie (dzisiejsza południowozachodnia Słowacja) pobierali daninę od kopalń rudy żelaznej Kotynów w I w. n.e. Kotynowie są później wzmiankowani w związku z wojnami markomańskimi: około 172 n.e., Kotynowie nie udzielili pomocy w wojnie przeciw Markomanom. Aby ich ukarać, Marek Aureliusz przesiedlił (wszystkich?) Kotynów do dolnej Panonii, co miało miejsce nie później niż w 180 n.e. W dolnej Panoni są wzmiankowani jako "cives Cotini" - plemię Cotini - w 223-251 n.e.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]