Koziorożec alpejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koziorożec alpejski
Capra ibex[1]
Linnaeus, 1758
Koziorożec alpejski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina krętorogie
Podrodzina kozłowate
Rodzaj Capra
Gatunek koziorożec
Podgatunek koziorożec alpejski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Koziorożec alpejski, kozioł skalny (Capra ibex ibex) - ssak z rodziny krętorogich. Występuje w Alpach (Szwajcaria, Francja, Włochy, Austria, Niemcy, Słowenia).

Informacja ogólne[edytuj | edytuj kod]

Wysokość w kłębie:
70-100 cm
Długość ciała:
115-170 cm
Długość rogów:
Do 100 cm
Waga:
Samiec 75-120 kg, samica 50-60 kg
Długość życia:
Do 20 lat

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Tułów koziorożca pokryty jest brązową sierścią (u samic jaśniejsza), a brzuch i okolice odbytu przybierają barwę żółtawą. Kończyny tego zwierzęcia są krótkie i silne, zakończone racicami. Ogon płaski, pozbawiony sierści na spodniej stronie.
Głowa jest podłużna, czoło lekko cofnięte, dolna część żuchwy przyozdobiona charakterystyczną "bródką". Rogi są szablasto wygięte, skierowane ku tyłowi.

Biotop[edytuj | edytuj kod]

Koziorożce alpejskie zamieszkują tereny położone na wysokości 2000-3000 m n.p.m.

Pokarm[edytuj | edytuj kod]

Żywią się różnymi roślinami górskimi. Podczas zimy pasą się na nisko położonych pastwiskach.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Przeważnie żyją w niewielkich stadach, lecz stare i chore osobniki czasami wiodą samotny tryb życia. Koziorożce są aktywne dniem, nocą odpoczywają w bezpiecznym miejscu. Wiosną pasą się wysoko w górach, a zimę spędzają w dolinach. W razie zamieci śnieżnej zbijają się w ciasną grupę. Ich wyczulone zmysły pozwalają w porę dostrzec czyhające niebezpieczeństwo: niedźwiedzie brunatne, wilki, rysie i lisy.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Bouquetin01.jpg

Podczas okresu godowego (od grudnia do stycznia) samce toczą ze sobą walki. Wspinają się wtedy na tylne kończyny i gwałtownie zderzają głowami. Przeważnie nie czynią sobie krzywdy, lecz zdarza się, że jeden z walczących zostaje przepchnięty w przepaść. Tuż po urodzeniu koźlę waży około 3 kg. Gdy młode będzie w stanie poruszać się sprawnie po skalistych zboczach samica wraca z nim do swojej grupy. Mlekiem matki żywi się do 1. roku życia (w tym czasie zaczyna już zjadać rośliny). Po osiągnięciu dojrzałości płciowej samce opuszczają stado i dołączają do grupy młodzików. W wieku sześciu lat, gdy ich rogi są już dostatecznie duże, stają do walk o samice.

  • okres trwania ciąży: ok. 6 miesięcy
  • dojrzałość płciowa: samica 2-3, samiec 3-4 lata.
  • liczba młodych: przeważnie 1

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

W wieku XVIII zwierzęta te żyły już tylko we włoskich Alpach (Gran Paradiso), na którym to terenie utworzono później park narodowy. Populacja koziorożców w znacznym stopniu się odnowiła.

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • już od czasów starożytnego Rzymu pewnym częściom ciała koziorożca alpejskiego przypisywano uzdrawiającą moc. Przyczyniło się to do niemal całkowitego wytępienia zwierzęcia.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Capra ibex w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Capra ibex. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)