Królestwo Anglii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kingdom of England
Królestwo Anglii
Heptarchia anglosaska
Republika Angielska
927-1649
1660-1707
Republika Angielska
Królestwo Wielkiej Brytanii
Flaga Królestwa Anglii
Herb Królestwa Anglii
Flaga Królestwa Anglii Herb Królestwa Anglii
Dewiza: (francuski) Dieu et mon droit
(Bóg i moje prawo)
Położenie Królestwa Anglii
Język urzędowy staroangielski (de facto do 1066)
normandzki (de jure od 1066 do XV wieku)
angielski (de facto stopniowo wypiera normandzki od XII wieku)
Stolica Winchester
Londyn (od XI wieku)
Ustrój polityczny monarchia
Ostatnia głowa państwa Królowa Anglii Anna Stuart
Jednostka monetarna funt szterling
Data powstania 927
Akt Unii 1 maja 1707

Królestwo Anglii (ang. Kingdom of England) – historyczne królestwo w zachodniej Europie, które istniało od 927 do 1707 roku. Zajmowało południową, większą część wyspy Wielka Brytania, na obszarze znanym dziś jako Anglia i Walia. Na północy królestwo graniczyło z Królestwem Szkocji, z którym zostało następnie połączone unią realną jako Królestwo Wielkiej Brytanii na mocy warunków Aktu Unii z 1707 roku.

Najważniejsza królewska rezydencja mieściła się początkowo w mieście Winchester, w hrabstwie Hampshire, ale Londyn oraz Gloucester posiadały niemal równorzędny status — szczególnie Londyn, który de facto stał się stolicą królestwa na początku XII wieku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]