Królestwo Fezu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
مملكة فاس
Królestwo Fezu
Państwo Marynidów 1472–1549 Państwo Saadytów
Stolica Fez
Status terytorium monarchia
Obalenie dynastii Marynidów 1472
Panowanie Wattasydów 1472–1549
Przejęcie władzy przez Saadytów 1549
Ponowne, krótkotrwałe panowanie Wattasydów 1554
Objęcie władzy przez Saadytów 1554
Mapa
Ziemie Maroka w okresie 1500-1515

Królestwo Fezu (ar. مملكة فاس) – państwo muzułmańskie w północno-zachodniej Afryce, w Maghrebie, istniejące i rządzone przez dynastię Wattasydów w latach 14721549.

Państwo powstało gdy Muhammad asz-Szajch al-Mahdi zdobył w 1472 roku miasto Fez. Władza Wattasydów nie została jednak powszechnie zaakceptowana przez marokańskie plemiona. Wśród Beduinów i Berberów dynastia ta cieszyła się niewielkim autorytetem. Szczególnie w południowym Maroku dochodziło do buntów, a w siłę rośli lokalni przywódcy plemienni.

Słabość wattasydzkiego dworu wykorzystali Portugalczycy, którzy zajęli w tym czasie wiele portów nad Atlantykiem i próbowali rozszerzyć swoje wpływy na resztę kraju. Po zajęciu przez nich Tangeru w 1471 roku wattasydzki sułtan Muhammad asz-Szajch al-Mahdi, nie mogąc walczyć na dwóch frontach, zdecydował się na zawarcie zawieszenia broni z Portugalią.

Państwo Wattasydów było słabe, co wykorzystywaly kraje europejskie do ingerowania w Maroku. W 1485 roku Królestwo Hiszpanii wymusiło traktat zobowiązujący Wattasydów do nieudzielania pomocy Emiratowi Grenady w zamian za bezpieczeństwo marokańskich statków na Morzu Alborańskim. W dwa lata później Hiszpania zabroniła sułtanowi wysyłania do Granady zaopatrzenia. W tym samym roku pod panowanie portugalskie przeszło miasto Azammur, a w 1488 Asfi.

W 1492 roku upadł Emirat Granady, do państwa Wattasydów przyyli wygnańcy z tego państwa oraz ok. 5'000 wypędzonych z Hiszpanii Żydów. W następnym roku przybył także ostatni emir Granady, Muhammad XII.

W 1497 w ręce Hiszpanii przeszła Melilla. W 1502 roku Królestwo Portugalii zdobyło Al-Dżadidę, w 1505 roku Agadir, w 1506 roku Aguz. W 1511 roku Saadyci zdobyli Rabat, a w 1524 Marrakesz.

Niezadowolenie wśród berberskich plemion przyczyniło się do wzrostu potęgi Saadytów, którzy zdołali wypędzić Portugalczyków z większości portów, a w 1549 roku zająć Fez i obalić wattasydzkiego sułtana Abu al-Abbasa Ahmada. Wattasydzi zdołali jeszcze przejściowo odzyskać tron w 1554 roku pod rządami Abu Hassuna, jednak jeszcze w tym samym roku władzę w kraju odzyskał saadycki sułtan Muhammad asz-Szajch.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Historia Maroka.