Królestwo Lombardzko-Weneckie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Regno Lombardo-Veneto Królestwo Lombardzko-Weneckie |
|||||
|
|||||
|
|||||
 |
|||||
| Stolica | Mediolan | ||||
| Ustrój polityczny | Monarchia konstytucyjna | ||||
| Ostatnia głowa państwa | Król Franciszek Józef I | ||||
| Zależne od | Cesarstwa Austriackiego | ||||
| Powierzchnia • całkowita |
46 991 km² |
||||
| Liczba ludności (ok. 1850) • całkowita • gęstość zaludnienia |
5 100 000 108,5 osób/km² |
||||
| W wyniku ostatecznego aktu kongresu wiedeńskiego | Królestwa Włoch 9 czerwca 1815 |
||||
| W wyniku traktatu wiedeńskiego | Zjednoczone Królestwo Włoch 12 października 1866¹ |
||||
| Strefa czasowa | UTC +1 – zima UTC +2 – lato |
||||
| ¹ – Zjednoczone Królestwo Włoch odebrało wtedy Wenecję, Lombardia 10 listopada 1859 trafiła w ręce Królestwa Sardynii, w wyniku traktatu w Zurichu. | |||||
Królestwo Lombardzko-Weneckie (wł. Regno Lombardo-Veneto, niem. Königreich Lombardo-Venetien) – państwo w północnych Włoszech. Utworzone w 1815 na mocy postanowień kongresu wiedeńskiego na terenach włoskich przyłączonych do Cesarstwa Austriackiego. W 1859 Lombardia została przyłączona do Królestwa Sardynii, a w 1866 Włochy anektowały Wenecję.
Królowie lombardzko-weneccy:
