Królestwo Saksonii
| Königreich Sachsen Królestwo Saksonii |
|||||
|
|||||
|
|||||
| Język urzędowy | język niemiecki | ||||
| Stolica | Drezno | ||||
| Ustrój polityczny | monarchia | ||||
| Typ państwa | część Cesarstwa Niemieckiego | ||||
| Ostatnia głowa państwa | król Saksonii Fryderyk August III Saski | ||||
| Powierzchnia • całkowita |
14 993 km² |
||||
| Liczba ludności (1910) • całkowita • gęstość zaludnienia • narody i grupy etniczne |
4 806 661 320,6 osób/km² Niemcy, Łużyczanie |
||||
| przekształcenie | z Elektoratu Saksonii 1805 |
||||
| Przekształcenie | w kraj związkowy 1918 |
||||
| Królestwo Saksonii w okresie 1871-1918 | |||||
Królestwo Saksonii (niem. Königreich Sachsen) – historyczne państwo w Niemczech, istniejące od 1806 do 1918 roku, ze stolicą w Dreźnie.
Powstało w 1806 roku, kiedy książę-elektor saski Fryderyk August III ogłosił secesję ze Świętego Cesarstwa Rzymskiego (tzw. Starej Rzeszy Niemieckiej) i jednocześnie przystąpienie do Związku Reńskiego uznającego protektorat Napoleona. Cesarz Francuzów ze swej strony obdarzył Fryderyka Augusta tytułem królewskim, który ten przyjłą pod imieniem Fryderyk August I. W latach 1806–1815 królestwo saskie pozostawało w unii personalnej z Księstwem Warszawskim (król Saksonii Fryderyk August I był również Wielkim Księciem Warszawskim).
Na kongresie wiedeńskim w 1815 roku mocarstwa pozbawiły Saksonię 2/3 terytorium, które zostały przekazane Królestwu Pruskiemu. Miała być to kontrybucja za popieranie pokonanego Napoleona. Mimo to Wettynowie zachowali tytuł królewski. Saksonia musiała uznać te postanowienia i przystąpić do Związku Niemieckiego. Przez następne lata władcy sascy trwali w konsekwentnym sojuszu z Cesarstwem Austriackim, ale należeli także do stworzonego przez Prusy Związku Celnego. W 1830 roku król Antoni I wprowadził w Saksonii konstytucję i powołał parlament o ograniczonych kompetencjach. W 1848 roku saska Wiosna Ludów została stłumiona przez Fryderyka Augusta II z pomocą posiłków pruskich. W 1866 roku król saski Jan I opowiedział się po stronie Austrii przeciw Prusom. Pokonana przez Prusaków Saksonia stała się członkiem Związku Północnoniemieckiego, a w 1871 roku II Rzeszy Niemieckiej. Lipsk, drugie po Dreźnie liczące się miasto saskie, zostało siedzibą Sądu Najwyższego Rzeszy.
Po abdykacji Fryderyka Augusta III w 1918 roku, w czasie rewolucji listopadowej, Saksonia jako republikański "wolny kraj" weszła w skład Republice Weimarskiej. Był to koniec monarchii w tym kraju.