Królestwo Tesaloniki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Królestwo Tessaloniki)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Βασίλειον Θεσσαλονίκης
Królestwo Tesaloniki
Cesarstwo Bizantyńskie 1204–1224 Despotat Epiru
Herb
Herb
Położenie
Język urzędowy łacina
Stolica Tesalonika
Typ państwa monarchia
Ostatnia głowa państwa król Demetriusz
Status terytorium lenno
Zależne od Cesarstwo Łacińskie
Data powstania 1204
Data likwidacji 1261
Mapa

Królestwo Tesaloniki – jedno z państw powstałych po rozbiciu Cesarstwa Bizantyjskiego przez IV krucjatę w 1204 r.

Bonifacy z Montferratu, przywódca IV krucjaty miał zostać cesarzem łacińskim, lecz na skutek sprzeciwu Wenecji, cesarzem został Baldwin I, hrabia Flandrii. Bonifacy obwołał się królem Tesaloniki. W wyniku wojny podbił również Tesalię, oraz Attykę i Beocję, które jako Księstwo Aten zhołdował. W 1207 r. Bonifacy zginął podczas wojny z Bułgarią, zaś królestwo objął jego małoletni syn Demetriusz. Sytuację wykorzystał władca Epiru, Teodor, zajmując w roku 1224 Tesalonikę i likwidując Królestwo. W 1227 roku Teodor koronował się na cesarza Tesaloniki. Nowe cesarstwo istniało do 1242. Ziemie dawnego królestwa w 1246 r., weszły w skład Cesarstwa Nicejskiego. W latach 1376-1387 ponownie niezależne, 1387-1403 pod panowaniem tureckim. Wyzwolone w 1403. W 1423 król Andronik Paleolog przekazał swój kraj Wenecji. Od 1430 r. ponownie pod panowaniem tureckim.

Królowie Tesaloniki[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Władcy Tesaloniki.