Królestwo Włoch (774–962)
| Regnum Italiæ/Regnum Italicum Królestwo Włoch |
||||
|
||||
| Język urzędowy | języki romańskie | |||
| Ustrój polityczny | monarchia | |||
| Ostatnia głowa państwa | król Włoch Otton I Wielki | |||
| Status terytorium | Królestwo | |||
| Data powstania | Podbój przez Franków 774 |
|||
| Włączenie do Cesarstwa | 962 | |||
 |
||||
| Państwo za panowania Lotara II | ||||
Królestwo Włoch (łac. Regnum Italiæ lub Regnum Italicum) – państwo powstałe na Półwyspie Apenińskim po podboju przez Franków, pod wodzą Karola I Wielkiego, istniejącego tu Królestwa Longobardów.
Wzmocnienie królestwa Longobardów za panowania Liutpranda (711-744) oraz ich napór na papieski Rzym wywołały w 754 i 756 interwencję Franków. W 774 Karol Wielki zdetronizował panującego wówczas Dezyderiusza i przejął żelazną koronę Longobardów (przekazał ją w 781 swojemu synowi Pepinowi), a ich państwo włączył do państwa Franków.
W 843 roku traktatem w Verdun podzielono Imperium Karolińskie, a jego włoska część przypadła Lotarowi. Z czasem państwo uległo osłabieniu i podziałom. W 951 włoski tron przejął Otton I Wielki, król Niemiec i cesarz. W 962 roku ogłosił on powstanie Świętego Cesarstwa Rzymskiego, a Królestwo Włoch uległo likwidacji.
Bibliografia [edytuj]
- ITALY, emperors & kings. mg.ac.
